292 V. S r I, „ I I ... 



ridraniKK, (junt' personac pvacscribere possinl illa pracHcriptioHC 



et contra qnas Circuit antcm harr oiniiein piM'sonam jda- 



dnrcli oiitlalll inoiiie Conjcclnr] |)or.soiiam tarn majoruiii (|iiaiii iiiiiio- 

 nirn. praeter pii|iill()s, contra (pios non currit. 



iSV ctiani patcv alicnat caslroise vel ((piasi] castrcuse peccii- 

 uiiiJii ( I. [lecnliunij /////. dum est in potCNtute patrin , non currit 

 hacc pracscriptio cotitrn fi/iutn, dum est in sacris patris. Sed 

 postquam f'uerit emanciputus, tunc incipiet cnrrere contra ipsum 

 haec prnescriptio. Simi/iter si niaritus alienat dotem nxoris , non 

 currit luiiusmodi pracscriptio contra uxorem, nisi post mortem viri. 

 Praescribuntur autem liuiusmodi praescriptione res tarn mobiles 

 (juam immobiles ritiosae non intiosne. Si aiitem aliqua domus 

 debeat fisco publicits f'nnctiones et nliquis prnescribnt domum et 

 imperator postea ab eo pelat f'nnctiones, ipse qnidem tutus esse 

 potest quamqnam tamen a possessione ipsius domns sed nnnqnam 

 tarnen a dontino persofvendas functiones. (?) 



ElTectus eins est. ut ille nisi vi expnlsus luerit. Tunc 



enim datur utilis rei vendicatio. Opponitur autem haec prescrip- 

 tio tarn actioni in rem quam actioni in personam. Et hoc ante 

 litis confestationem. Quia si lis erit contestata, iam actio perpe- 

 tuatur usque ad XL annos, nisi sit actio ex dolo, quae per bien- 

 nium expirat. Notandum etiam est, qiiod actiones istae nulli 

 currunt possidenti rem notnine alterins, ut qui rem aliquam con- 

 duxit, vel cid res commodata est, vel apud quem deposita est, vel 

 qui accepit eam in emphiteosin, vel qui precario accepit. Nullns 

 inquam istornm potest praescribere, nisi postquam interoertit pos- 

 sessionem. Intervertere possessionem est confiteri , non amplins 

 alterins nomine, sed sno velle possidere rem illam. Et hoc testimo- 

 nio fieri debet ; et si postea dominus rei siluerit per annos XXX., 

 ille tutus erit praescriptione. Est aüa praescriptio, quae uni actioni 



sed XL annorum praescriptione tantum dominus rei contra 



debitorem tutus erit et nulla alia; et hoc ut possideat rem quam pig- 

 nori supposuit. Sed XXX. annorum praescriptio currit contra debito- 

 rem et opponitur. ... Im Folgenden hat dieser Codex einige Irrthü- 

 mer. So steht praescriptio unius rei für diei, richtig viva voce, wo 

 in meiner Abhandlung der Druckfehler iina voce steht. Abweichend 

 ist weiter der Absatz auf Seite 451. Es heisst im Wiener Codex: 



