Zur (ifsohiclitc (liM l.iUralm- iilicr i!;is Kckift Cratiiiiis. »> 1 \) 



piiior llnnd dos 14. Jalirli. steht auf dem linieren Hände der ersten 

 Seite: 'Codex monasterii Michaelis in monic prope bbbg . 



III. Voraus geht die nachlblgendc Vorrede: 



'Summa mugistri Symonis de Bisiniano super decretum 

 Cratiani'. „Sei spc assit vob'. gra. PAUS. PRIMA. Operis cuiuslibet 

 prius sunt indaganda principia, ut cognito principio finis plenior 

 pbssit haberi doctrina. Qui enim rei alicuius novit originem ipsam 

 in suis processibus faeile deprehcndit. Temerarium est itaque et opus 

 reprchensione dignum, niti quempiam ad anteriora procedere et priora 

 penitus ignorare, de (ine inquirere et primordia relinquere indis- 

 cussa. Ideo ante omnia videtur ralionabile et inquisilione dignum. 

 euius sint liaec verba, que in hoc decretornm opere primo occur- 

 runt, inquirere. Huic quaestioni qu'uhtm satisfacientes asserunt, verba 

 esse Isidori, euius sunt fere omnia, quae in prima distinctione po- 

 nunlur. Nee ideo eins non esse diei poterunt, quia ipsius non sunt 

 nomine intilulata. Nam primum c. quod in tractatu de consecratione 

 eeclesiariim currit papae Felicis esse constat, licet eins non sit 

 nomine intitulatum et epistoia quae ad Hebraeos mittitur, multilariam 

 seil, muitisque modis nullius est intitulata nomine; quam tarnen 

 Pauli esse praedicat et tenet catholica ecclesia. Nobis aulem videtur, 

 liaec verba in principio decretorum inserta non t'ore Isidori , sed 

 potins Gratiani. tluius autem opinionis probatio est huiusmodi. Nam 

 hunc modum Gratianus in lioc decretorum opere servat, quod inter 

 canonem et canonem 'Item'' semper lere inserit, sicut lectoris dili- 

 gentia poterit intueri, inter paragraphum vero et canonem semper 

 vel 'Vnde' et 'Hinc semper, nisi cum solutionis loeo supponit cano- 

 nem. Cum ergo post verba bic primo posita hluc subsequatur, ap- 

 paret, ea nun esse Isidori, sed alterius, scilieet Gratiani, dicentis. 



Humanum (jenus etc. usque niiturdli videUcet iure. Cum 

 aulem ins naturale dicalur esse vis mentis, quaeritur, quo nomine 

 valeat vis illa exprimi et quid illa esse possit. De hoc vero diversi 

 vario modo respondent. Dicuut enim quidam, quod ins naturale 

 nil aliud est quam Caritas, per quam t'acil homo bonun» et vitat con- 

 trarium. Sed hoc constare non polest, quia Caritas in solis bonis est. 

 Ipsa est tbns proprius bonorum cui non connnunicat alienus. Ins vero 

 naturale est commune omnium. .1/// nero die mit. ins naturale 

 esse liberum arbilrimn. Sed hoc similiter ex (!o lollilur, (|uia lilieio 

 arbilrio cl ad bonum et ad maliim lionio llectiliir, ins vero nalurale 



