350 



V. S o li II I t 



/ /// 



/ 



/ 



/P- 



Appellatio/ ///• 

 non reciplturJ.C- 



\ 



jiroptor iin/iciti nuctorifatem . . . iit a sciit. 

 principis vrl pracfecti vel pi'Jietoris v. 

 apostolic'i. 

 , p. iiidiris hmuilifalem . . . ut a scnt. arliitri. 

 /; p, contumaciam litigaiitis . . . ut contumax. 

 // p. sceleris immanitalem . . . ut vencfici et 

 / similes tamcu coiivicti vel confessi sed 

 nee manifestae violeuliae reus nee moiie- 

 tae l'alsarius appcllahit. 

 subiectionem ut olTicialis a sent. proprii 

 iudicis lata in causa criniiuali contra litiga- 

 torem quem iustituit, sed civili et a lata 

 contra se, in quocunque iudicio appellet ut 

 C. quor. app. non rec. 1. III. 

 ,..--p. rei vilitatem ut de possessione momen- 

 tanea et de expensis litis ut II. q. VI. de. 



- p. dilationem quam res non capit ut si res 



\ sit tempore peritura. 



\ ^propter pactum factum de non appellando. 

 ^ "^p. debitum executionis officium ut ab exe- 

 \ cutore nisi modus excedatur. 



p. proliibitionem ut cum rescripto principis 

 appellatio removeatur, nisi, ut aiunt qui- 

 dam, removeatur ob t'avorem alterius; tunc 

 enim ille pro quo remediiim delegaliir, 

 poterit iippellare, ne, quod in eins t'avorem 

 introducitur , ad eins laesionem retor- 

 queatur; sed maxime post sententiam, 

 quia remotoremedio non tantum cognitio 

 et sententia, sed et mandati intelligitur 

 executio. 



