120 V. Schulte 



palea, et concordantias atque contrarietates notavit in margine sie : 



u u 



i [inlra] s [supra] tali causa ve] distinctione. 



G. appouii paragraphos ad repetenda dicta, ut addat vel tran- 

 situni faciat vel praedictis ut apponat vel incidentem vel principalem 

 questionem adjungat vel determinet et ad similia. Verum nihil f er e 

 inducit, quae haberi non possint ex praemissis vel subsequentibus. 

 Est autem prinius paragraphus ejus iste §. Ex vei'bis . 



Eine andere wichtige Stelle ist: 



D. XXXI. VI. Pars. Illud Martini. 'Haec in sequentibus babe- 

 bimus di. XXXIV cap. si suhdit. Unde, quia subsequentia exponit G., 

 datur intelligi, quod post ordinutionem hujns operis qiiasdam appo- 

 suit deterniinatioiies' . 



Nach Dist. CI. 'Triplex disciplinae genus hoc in opere docemur: 

 videlicet sacramentalis, moralis et iudicialis. Sacramentalis disciplina 

 consulit in saciamentis ecclesiae, de quibus tractatuni est in prima 

 parte de ordinibus et de quibus tractabitur m ultima post causns 

 vel de corpore Christi, de quibus etiam tractatur in cansis ut 

 ubi agit de matrimonio. De morali disciplina permixle agit in hoc 

 opere. In prima siquidem parte, ubi. . . . De judiciario vero discipli- 

 nae genere in causis agit, quae sunt XXXVI., quarum prima hie 

 incipit. G. vero interponit primae parti distinctionum atque iractatui 

 causarum paragraphum symoniacorum causa'. . . . 



Was die Citirmethode betrifft, so wird bisweilen die Zahl 

 der Distinetion, Causa und des Capitels eitirt (z. B. in C. XV.), mei- 

 stens das initium des Capitels. 



Wie in der mitgetheilten letzten Stelle der Einleitung, so liegt 

 eine Kritik Gratians auch in anderen Stellen, und zwar nicht stets 

 zart, z. B. fi 



Einl. V. jus naturcde D. I. 'Haec deseriptio non videtur con- 

 venire, quia non omne. quod est in evangelio et in lege, est naturale 

 jus, ut caeremonialia. Sed huiusmodi verborum cajytiones non cavet 

 G. in suis deseriptionibus seu expositionibus'. 



Bei Gelegenheit der Exposition referirt er auch dieThatsachen, 

 dass Gratian Italiener und M ö n e h war : 



D. XVIII. §. Veriim. 'G., quia erat de Italia, movet quaesti- 

 onem et maxime ut addat, quia in sedendo et subscribendo ordo ordi- 

 nationis episcoporum servetur, sicut inter cardinales'. 



*! 



