Zur fieschiohte der Literatur über das Dekret Gnitiaiis. III. 4t O 



causa consanguinitatis illi assumuntur ad testimonium , qui melius 

 norunt parentelam. Sed luiic sie respoudetur. Hi recipiuntur ad dis- 

 solvendum matrimonium iiiter consanguineos, non ad contracturn in. 

 probandinn.§. Ad hoc Rol., quod in criminali negotio soli testes sunt, 

 qui pi-aesenti^s facto alTuerunt, in aliis vero negotiis etiam ex auditu 

 testimonium ferre possunt. Qui quandoque oportet, ut sint rogati ad 

 hoc, ut audiant, ut in testamento, et quando quis testificari debet, 

 aliquem affirmasse, pecuniam sibi solutam. In bis autem contractibus, 

 quorum substantia ex solis verbis subsistit, ut in stipulatioiie, etiam 

 illi, qui non fuerint rogati, ut audirent, ex auditu possunt ferre te.sti- 

 monium. In bis autem contractibus, quorum substantia non subsistit ex 

 solis verbis, immo ex ipsius rei exsecutione, ex auditu nuUus ferre 

 potest testimonium, nisi fuit vocatus ad hoc , ut audiat. Contractus 

 m. non subsistit ex solis verbis, immo ex rei exsecutione. Solus enim 

 consensus per verba etiam de praesenti expressus m. non facit, nisi 

 subseqiiatur subarrbatio annuli vel iurisiurandi religio vel carnalis 

 copula. Si quaeras a Rolando, utrum aliqua obligatio fiat bis solis 

 verbis, dicit, quod nulla his solis verbis fit obligatio , sed fit solum- 

 modo quaedam voluntatis reseratio. Dicit quoque, ,quod non est 

 standum assertioni horum trium tanquam testium, sed tarnen, quia 

 unus eorum praesenter aflfuit et alii sunt non testes, sed adminicula 

 probationis, praesumptio est, cui standum est, donec probetur contra- 

 rium. Si autem contrarium probari ?ioti poterit, deferendum est 

 iuramentum (Uteri partium. 



§. Tertio quaeritur, utrum pactio coniugalis faciat m. Quo»! 

 videtur iuxta illud Cii^n initiatur. Coniuges Ca XXVII. Q. 1. [c. 5. 6. C. 27. 

 q. 2.]. §. Sed e contra probatur, auctoritate Aug. dicentis Consensus. 

 Hoc tnmen decretum non est in corpore decretoruni^.) 

 §. Ad hoc Rol.-} quod pactio coniugalis sola non facit m. Namsiego 

 dixero alicui: 'ego accipiam in uxorem' nex sequatur sacramentiim 

 nee aliquid aliud, non teneor illam accipere. Si affuerit pactio coniu- 

 galis cum consensu per verba praesentis temporis expresso et affuerit 



*) Gemeint ist ausfenscheinlioh die Stelle in c. 3. C. XXVII. q. 2. Nach der Äusse- 

 rung' des Textes muss dieselbe zum Dictum Grat, gehörig' irerechnet werden. Dies 

 bietet aber zug-leich einen interessanten Beleg- für die Auffassung: des Decrets in 

 der ersten Zeit. 



2) Vergl. Stroma R o I a n d i ad C. XXX. q. a. 



