Zur Geschichte der Literatur über d:is Dekret Gratians. III. 4tD 



pacisciintur illa, quae pacisci debent, et tunc non est symonia, quando- 

 que paciscuntur, quae non debent, vel plus quam debent, et tunc est 

 symonia. Sym. eiiim trino munere committitur, ut cautum est in canoni- 

 bus, seil, munere a manu, munere a lingua, munere ab obsequio, et 

 ut dieitui- mutuis ab obsequio est C. I. Q. I. c. Sicut nonmilli, 

 servitus Indebite impensa [c. 114]. Unde datur inlelligi, quod 

 servitus debite impensa non est sym. auct. Gelasii seil. Eleutherius 

 etc. Sic respondet: dicit, quod in potestate episcopi debent esse tres 

 partes oblationis, ut Ca XII. Q. II. c. Coticessa, una sibi propria, altera 

 fabricae reficiendae, tertia pauperum. Et ihi non plus statutuni est 

 fundatione dari episcopo. quam debent. 



■§•. Tertio loco quaeritur, an llcuerit fundatori ecciesiam conse- 



cratam monasterio dare inconsulto episcopo? Quod licuerit, probatur 



auct. Greg- Quoniam quicqiiid etc. Ca. XVI. Q. I. [c. 68.]. §. Sed e 



contra probatur auctoritate Bonifacii Si quis vult etc. Ca. XVI. Q. 



ult. c. antepemiU. §. Ad boc Rol. quod, ex quo quis accipit lapidem 



benedictum ab episcopo ipsius dioecesis et l'undat ecciesiam, liaec 



solo tenetur ab eodem fundari episcopo, ita quod non poterit ab alio 



consecrari nisi eo mortuo a suo successore. Et antequam coiisecretur 



ecclesia inconsulto episcopo potest eam dare monasterio, sed ex quo 



consecrata est, alteri eam dare non potest, nisi consilio episcopi. 



§. Sed probatur, quod nil ibi habeat fundator praeter processionis 



aditum auct. Gelasii Frigerius etc. C. XVI. Q. IUI. §. Sed e contra 



probatur ex Romana synodo Monasteritim etc. §. Ad hoc Rol. quod 



eorum, qui t'aciunt consecrari ecclesias a se fundatas alii in consecra- 



tione renuntiant omni iure suo et hi nihil habent praeter processionis 



aditum, alii vero non renuntiant et horum assensus adhibei i debet in 



iiistitutione presbyteroruqi ecclesiarum a se tactarum i). 



IV. Quidam canonici cuiusdam ecciesiae in quadam capella cen- 

 sum annuiim habebant. Mortuo capellano iilius capellae aiius ei sub- 

 stitutus est, qui dilfitetur, statutum censum se debere canonicis. 

 Canonici ergo vocant eum in ins coram episcopo. Epc. utraque parte 

 audita adiudicat censum annuum canonicis, tali tarnen conditione, 

 seil, si iiifra annum et mensem probaverint, se iuste possidi-r^'. Can. 

 vero staUito tempore probationem non adhibent. 



•j Roland US ad C. XVI. q. 7. Das Citat ist jedoch niclit f;ai!/. genau. Für die Ge- 

 schichte der Eiitw icklun{j des Patronatsrechts interessant. 



