46 V. Schulte 



§. nie primum (juaer., an Can. cogantur pi'obare titulum suae 

 possessionis. Qnod non coganttiv habetur in lege. •§. Sed quod 

 cogantur, probatur illo decreto Si (juis de clericis etc. [c. 33. 

 40.] Item auct. Gelasii Dilectio ttia Ca. XVI. Q. III. [c. 7.]. Item 

 auct. Greg. Voliimus, Äccedentem Ca. e. Q. IUI. [c. 2.]. Item Gela- 

 sius. Quid res in litigio XI. Ca. Q. I. [c. 50,] §. Ad hoc. Rol. 

 quod nullus cogitur probare titulum suae possessionis nisi qui possidet 

 pro berede vel pro possesore et ut generaliter dicatur, nuUus probare 

 cogitur titulum suae possessionis, nisi excipiens. Verbi gratia : fratres 

 babeo, volunt mecum venire ad aequale participium; excipio, patrem 

 mihi praecipue aliquid pro bereditate reliquisse, teneor probare titulum 

 possessionis meae. Sed dicit Gefasius XI. Ca. Q. I. c. ult. Quisguis 

 putnt qui perpinm competere veridico pulset examine. Ergo cum 

 canonici putent, se iusto titulo possedisse, tenentur probare, se iusto 

 titulo possedisse. §. Ad hoc Rol. quod, ubi manifesta est possessio, 

 putans sibi competere, probare nou debet, ubi vero putat nee est 

 manifestum, si actor est, tenetur probare. 



Secunda qu. est, an sententia lata sub conditione teneat? Quod 

 non sif sentetitin, lex prociamat. Quod stare debet in sent. sua pro- 

 batur ea ratione, quia ab ea appellandum est. Unde forma etc. 

 Ca. II. Q. VI. •^. Ad boc Rol. quod conditio quandoque adiungitur 

 facto, ut si apostolieus scripsisset alicui: volo te condemnare istum, 

 si cognoveris eum esse homicidam , et tunc non est sent., quandoque 

 conditio adjungitur eventui rerum, ut si quis mibi promiftat C, quod 

 postea negans ducitur a me in causam et iudex, ut det mihi C. cum 

 venerlt rex, et tunc est sententia. Sed bic non clare videtur videre 

 Roland'. Non enim talis sententia est lata cum conditiono, immo 

 absolute ; non enim adjungitur conditio sententiae sed eventui 

 rerum. — 



V. Quaedam ecclesia privilegium a summo pontifice impetravit, 

 ut praediorum totius dioec. baberet decimas. Processu vero temporis 

 monachi cuiusdam monasterii quaedam praedia in illa dioec. emerunt, 

 privil. postea a summo pont. impetraverunt, ut nulü decimas solverent. 

 Hie primum quaer., an canonici possint petere decimas priori priv. 

 muniti? Secundo quaer., an secundum priv. deroget priori? In 

 bis duobiis quüest. hinc inde multa inveniuntur decreta in 

 XX V"" causa. 



