Zur Geschichte der Literalur über diis Deci-et Gratians. III. OD 



Sed si etiam adhiic se corrigere nolunt, id ultimum dicas ecclesiae i. e. 

 sacerdoti vel alii praelato, et ita non dicitur proditio, sed correptio, 

 ut C. XXII. q. V. hoc videtur. Si vero nullum istorum valuerit, sit tibi 

 sicut ethnicus et publicanus i. e. abstineas ab eo ut ab haeretico et 

 publicano, privatim tarnen et non publice, ne ceteri scandalizentui*, 

 sicut dicitur de episcopo, qui alterius peccatum solus novit, ut C. VI. 

 q. II. Si tantum episcopus. Sunt autem, qui dicunt, et bene, hoc 

 Caput duobus loqui casibus, primo, quando ita tibi notum est, quod 

 nulli alii, quo casu si se ad ammonitionem tuam corrigere noluerit, 

 non debes exhibere testes, sed sufficit tibi, si ei non consentias, ut 

 j. XXIIII. q. IUI. c. VI. [Das Citat ist unrichtig]. Sed hie contrarius 

 est finis huius capitis. Sed resp.,quia non approbat Aug. proditionem 

 mulierum, sed potius inique agunt. Item j. XXII. q. v. hoc videtur 

 in fine et j. V. q. v. Ä'oii vos. videtur contrarium. Sed ibi loquitur 

 quando non solus seit, sed alii cum illo, per quos probari potest. In 

 secundo casu loquitur, quando sibi et alii notum est crimen, hie 

 post commonitionem secretam adhibendi sunt testes, non ad con- 

 vincendum, set j. X. q. III. c. III., sed commonitionis habitae sunt 

 testes. Ad ultimum die ecclesiae, et si nee resipuerit, sit tibi sicut 

 ethnicus ei, pu., privatim tamen, non publice, ut j. VI. q. II. Si tarnen, 

 placuit. Aliae sententiae sunt in summa magistri Johannis.^ 

 Huguccio hat eine ähnliche Erörterung. 



2. c. XVI. q. II. princ. 



'§. De cappellis etc. Nota, quod si in territorio proprio alicuius « 

 monasterii fuerit constructa basilica, tunc permanebit [apud] abbatem 

 eiusdem loci basilicae institutio, non quoad temporalia, sed quoad 

 tcmporalia. Illud idem est, si episcopus basilicam inmonasterium con- 

 tulerit simpliciter; si vero cum omni jure suo, tunc secundum 

 Gratia7ium^^ et Jo. Faventinum et alias pertinebit institutio 

 ad abbatem et quoad temporalia et quoad spiritualia. Quo casu 

 loquitur capitulo I. Quidam tamen dicunt, hoc ita demum verum 

 esse, si apostolici intercesserit auctoritas, hac moti ratione, quia huius- 

 modi concessio Privilegium est, quod quidem soli papae concedere 

 licet. Ad quod responderi potest, quod huiusmodi Privilegium formam 

 generalem accepit, ideoque etiam ab episcopo concedi potest. Si 

 vero laicus basilicam in monasterium contulerit nondum dedicatam. 



1) Hierdurch ist meine frühere Cnnjectiir iin 2. Beitr. Seite 44 hestätigt. 



