70 V. S c h u 1 t e 



7. C. XVI. q. III. princ. 



'§. Qtiod ttutem etc. In omni praescriptione haec potentissime 



consideranda sunt Verum rei, de qua quaeritur, qualitas 



consideratur. Si enim aliquod Spirituale fuerit, nullo temporis spatio 

 poterunt [poterit] vendicari, nisi fortassis ab eo, in quo eiusdem 

 possessio poterit declinari, quia [adde quod] ab initio non valuit 

 tractatu temporis non convalescit. Quibusdamquoque veluti albert o, 

 rufo i) Visum fuit, quod in omni eeclesiastica praescriptione iustus 

 titulus, bona fides initio, in media, in fine, argum. infra C. XXXIIII. 

 si virgo et supra C XIIII. q. VI. si res et c. extra, vigilanti 

 etc. [c. 7. de praescr. II, 18. Comp. I.] Sed fortassis tutius haec 

 differentia propulsatur, ut c. per singulas [c. 1. 2. C. IX. q. 3.], illo 

 dilligentius observato, an possessio praebendae seu beneficii nomine 

 teneatur, an alio quoque titido ad possessorem devenerit. In primo 

 namque casu nulla praescriptione tollitur, ut c. clerici [c. 11. 

 C. XVI. q. 3.], in secundo quodlibet ius spirituale occupatur, ut c. 

 placuit [c. 15. C. XVI. q. 3.]. 



-^. Tres praescriptiones locum habent ex canone expresso, seil. 

 XXX., XL. et C. annorum; duae priores in minoribus ecclesiis, 

 tertia in Rom. ecclesia, ut c. Nemo [c. 17. C. cit.]. Sed domus 

 domini dupliciter accipitur: ecclesia et monasterium. Item ecclesia 

 vel praescribit contra ecclesiam, ubi opus est XXX. annorum 

 praescr., ut c. 1., aut contra monasterium simpliciter, per XXX. 

 annos vel XL. secundum quosdam; aut contra laicos itidem per 

 XXX. annos ut c. placuit. [c. 8. ibid.] Idem de monast. Aut enim 

 raon. praescribit contra mon. et tunc necesse est XL. annis prae- 

 scriptionem compleri, ut videtur quoniam contra ecclesiam minori 

 tempore praescribere non potest, ut q. IUI. volumus [e. 2.]. Et hoc 



^) Rufinus sagt zu dieser Stelle (Cod. Bamberg. P. I. 11.): '.^d hoc 

 autem, ut iura ecclesiae praescribantur sive ab eccl. sive a privatis prius necesse 

 est, ut haec duo inaxime personae oecurrant, seil, continua bona fides, fidei 

 conseientiae ut ex quo praescribere copit usque ad novissimam horam praescrip- 

 tionis in conscientia haberet, quod rem alienam non possideat, licet lex dicat, 

 b. f. non ad tractum raedii temporis sed initium possessionis seil., et eredimus 

 districtius se habere in ecclesiasticarum rerura praescriptionibus, et hoc propter 

 favorem ecciesiasticae immunitatis , unde secundum canones aliquis tarn diu 

 judicatur m. f. prossessor, donec habeat conscientiam rei alienae' cet. 



