Zur Geschiclite der Literatur über das Decret Gratians. 111. 71 



Greg, in registro suo stätuit. Contra laicos autem forte praescribere 

 potest sicut ecclesia. 



§. Duo exigiintur, ut praescr. annorum XXX. et supra complea- 

 tur seil, non interrupta possessio et possidere suo nomine. Aliud in 

 praescr. X. vel. XX. annorum, ubi bona fides ex utraque parte desi- 

 deratur, seil, tradentis et accipientis. §. Item rerum quaedam eor- 

 poreae quaedam mcorporeae, veluti vita. Quorum quaedam debentur 

 ecelesiae, quaedam debet ecclesia, quaedam habentur in ecclesia. 

 Quae debentur, ut jus percipiendi et similia ab eo praescribi possunt, 

 cui et debentur ut in monasterio et clerico, laieo non, quare nee 

 praescribere poterit, ut q. IV. ad haec. Item vero debet ecclesia ut 

 cathedraticum et similia, similiter ab alia ecclesia episcopali prae- 

 scribi possunt. Dubium est, an monasterio, a laico minime. 

 §. Quae babentur in ecclesia, quaedam habentur iure cleri, 

 de bis crimen dictum est, quaellam iure laici, ut jus patronatus 

 vel advocationis, forte sie transmittitur ad posteros, eodem iure 

 et praescribi potest, maxime si tempus memoriam hominum ex- 

 cesserit. Constat enim, jus spirituale illud non esse, dum in 

 illud succeditur, quod non est in spirituali, ut C. VIII. q. I. Moyses 

 §. Item corporearum quaedam mobilia, quaedam immob. Harum 

 utrorumque quaedam consecratae, quaedam non. Cons. a nullo laico 

 praescribi possunt, qui nee ab eo possideri. Et hoc legibus asseritur; 

 possunt a monasterio vel ecclesia, quin et ipsa ecclesia praescribi 

 jiosset. Non consecratae si immobiles sunt, XL. annis laico queruntur 

 unde in aut. qnas actio 7i es etc. Res vero mobiles non conse- 

 cratae forte dece?inio queruntur, non usucapione, quoniam res 

 fisci usucapiuntur,' sed ubi res immobiles a laico praescribuntur, 

 si canon annuus inde debeatur, illae non praescribuntur ad simi- 

 litudinem tributi et tributarii praedii. §. Effectus duplex est: in 

 retentione etiam contra dominum, si praescriptor possideat, in ven- 

 dicatione, si de possessione ceciderit, si tarnen bonam fidem et titu- 

 lum habuerit in principio. Sed quaestio est, an ecclesia mala fide 

 praescribere possit . . . .' Folgen die Fälle der interruptio posses- 

 sionis, darin auch die bereits mitgetheilte Stelle. Dazu sehe man die 

 im zweiten Beitrage citirten Stellen. 



Wollen wir nunmehr die Zeit der Abfassung genauer 

 untersuchen, so haben wir beweisende positive und negative Argu- 

 mente. Erstens aus den unter num. 1. und 2. mitgetheilten StelliMi 



6' 



