Literaturgeschichte der compilationes antiqnai.- etc. O I 



est siniile de praescriptione, qiuie licet circa spiritualia nonnumquam 

 versetur, luinquam jus spirituale licet ecclesiasticiim potest censeri, 

 et cum jus praescriptionis originem traxerit a jure forensi jus patro- 

 natus a mero sacro, unde, licet princeps circa praescriptionem aliquid 

 possit immutare, nou tarnen circa jus p. aliquid potest statuere vel 

 secundum seil, jus patro. Et verum est spirituale nee de mero pate. 

 sed duntaxat ex dispeusatione canonum est, quod defertur per suc- 

 cessionem. Quicquid ergo de jure p. quoad laicos in canonibus 

 reperitur dispensatione indultum ex gratia canomim dicatur. ut 

 XVI. q. V. c. 1. Casus ergo in canonibus reperti teneantur; novi non 

 introducantur cum ex dispensatione regula fieri non debeat, nee dis- 

 pensatio ad consequentiam trahenda ut XXIII. q. II. in adolescentin. 

 Ar. di. XXXIIII. lector. 



Item quaeritur, utrum j. p. vendatur? Quod si universitas venda- 

 tur et j. p. transit, ut in extra, de jure patro. cum saeculum. Ergo 

 ex vendito potest possideri, ergo potest vendi. Econtra res est spiri- 

 tualis vel spirituali annexa. ergo non subjacet venditioni ut I. q. III. 

 si quis obiecerit, in extra, de j. p. ad aures. Soliitio: licet transeat 

 occasione rei venditae, non tarnen vendi potest per se instar fund» 

 dotalis. 



Item filio patroni instituto ad praesentationem patroni, quod 

 lieitum sit ar. III. q. II. quisquis, di LXXXVI. nou satis; quaer, si ad 

 ipsum devolvaturj.p.patre mortuo cumbonisbereditariis? utrum possit 

 retinere et videtur, quia ecclesia juste adepta non potest privari utXVI. 

 q. VI. imminentem. Item bereditate privari non potest. Item non est 

 novum quod semel utiliter etc. ut C. de reg. jur. non est novum; 

 ar. di LV. praecepta. E contra boc solum religiosis conceditur, ut 

 uti possint temporalibus et habere j. p. ut in extra, de j. p. pat. 

 [muss heissen de cetero. nämlich c. 23.]. Item isti sufficiant bona 

 hereditaria, unde si percipiat ecclesiastiea, sacrilegium incurrit, ut 

 XVI. q. I. c.° ultimo in fiiie, I. q. III. clericus pastor. Sed posito ipsum 

 dum esset in minoribus ordinibus de legitimo patrimonio vivente 

 patrem suscepisse filium et maxime vel uxore mortua ut dictum est 

 ad praesentationem patris fuisse institutum et mortuo patre ipsum 

 habere bona hereditaria cum jure p. et ecciesiam, quaer. utrum 

 assignata ecclesia possit episcopus fieri, immo dignum et inhibitum 

 ad eius praesentationem instituere, et utrum cum sit de legitimo niatr. 

 nalus, et digiius quare repellitur. Contra videtur quod repelli debeat. 



