116 V. S c h u ! t e 



7. e. quum ex- ylenit. ib. personarum. rectorem ecciesiae et 

 est viilgai-e Angliae.' 



8. c. ad aures de bis quae met. v. interpusita [c. 3. X. I. 40. ] 

 iiinuitur ex loco hoc, quod licet nietu interveniente aliquis beneficio 



vel ecciesiae renuntiet, si iurainentuni intervenerit, eam repetere 

 non potest. simile extra de jurej., st vero aliquis, X. I. de rest. 

 spol, accepta; X. II. de re. spo., co?iquesfi. Xvg. conti*. XXII. q. IUI. 

 c. 1. 2. et 3., extra L de coiist. iiid. del. pervenit. Contra extra 

 I. dehis.q. met.c.f. abbas', contra X /. derest. spol. sollicite. Contra- 

 rior solutio. Quidam sicut albert us et /«?<?■. notaverunt, quod 

 illud, quod dicitur: in contrariis dispensatio fuit (quod vero hie non 

 similibus dicitur), ius esse commune vel ibi cum erat spoliatus, 

 renuntiavit, hie non; vel hie agitur de obtinendo beneficio, ibi de 

 iam obtento. Sed quoniam praedictae solutiones ad omnia praedicta 

 contraria sedanda non sufTiciunt, ideo cum alano et quibusdani 

 aliis magnae auctoritatis viris dico. quod, nisi talis metus interfuit, 

 qui potuit cadere in constantem virum, si per talem metum qui.s 

 renuntiavit vel abiuravit, eceiesiam suam non obstante illa renun- 

 tiatione vel iuramento eam potest repetere, nisi praestiterit sponte 

 iuramentum, vel alias ratum habuerit renuntiationem, in quo casu 

 loquuntur oninia contraria. Si vanus fuit metus, tarnen eius nulla sit 

 excusatio, ut ff. quod metus l. metum an , ff", de re in. si quis ab 

 alio; vel ratum habuerit sponte, quod fecerat per timorem, tuiic 

 repetere non potest, nt hie et in similibus dicitur. Et baue Solu- 

 tionen! innuit dominus papa extra III. e. t. c. 1. t. ubi multum est de 

 hac materia in glo.' 



9. Zu c. ex frausmissa de t'oro comp. [c. 6. X. il. 2.) wird 

 citirt 'const. friderici de leodis." 



10. c. Ad ultimum de causa poss. [c. 2. X, II. 12.]. ' . . . 

 propter quae iura Job. [Job. Bass.] et sequaces eius dixerunt, 

 Cognitionen! possessionis praemittendam fore cognitioni proprietatis, 

 et hoc, quod hie dicitur, admittunt. Dominus vero iVI. [Marti nusj 

 et hi, qui eum sequuntur, dicunt, quod hie licite potest fieri, quod 

 simul de proprietate et poss. agi potest, et Jeges illas intelligunt, 

 cum agitur per interdictum uti possidetis vel utrobique, quod est de 

 retinenda possessione. Nos autem secundnm canonicam aequitatem 

 aperte dicere debemus, quod causa poss. et propr. simul in eodem 

 iudicio tractari possunt et una sententia debet terminari. ut extra 



