118 V. Schulte 



cumbit et illud piaevalet. Unde niagister p. posuit super illo para- 

 grapho versiculiim suiim : "cetera comniendo, quod dicitur hie 

 repreliendo". /.' 



14. Zu c. Intellex'imus de novi opei", nunc, [c. l. X. V. 32.]. 

 'iiota leges posse in causa ecclesiastica allegari et secunduin eas 

 debere iudicari .... Solutio: praecise dicetidum est, quod in 

 causis ecclesiae indifferenter utendum est legibus sicut canonibus, 

 ut hie traditur, nisi contradicant canones, quia tune non est eis 

 utendum . . . t.' 



15. c. Nobis ex tuar. innot. de spons. traduxit. eo ipso prae- 

 sumitur uxor, quod in domum viri traducta est. ff. de ritu nupt. 

 mulierem. Si tarnen maior XII. annis, ut e. t. minorem, et ff. de 

 adiilt. si uxor. §. Si minor. Et dixit Jo. b., quod, si ante ducatur 

 et cognoseatur, iam tarnen est uxor, licet sit arg. cont. ff. de verb. 

 obl, continuis cum ita stipulatus in fine et expressum est iiifra c. 

 pmx. s. de spons. impub. a nobis. /.' 



16. Zu c. Placet nobis de conv. conj. [c. 12. X. III. 32.] 

 cogendam 9- Sed pone quod mulier ista contrahit, nuniquid tenebit 

 matrimonium? . . licet albertus notaverit, qudd tale niatri- 

 monium non tenebat, tarnen ab ore JoKis GaV. mag istri mei 

 audivi et ita firmum teneo quod matrimonium tenet, licet contrahere 

 non debuerit, nee cuntradicit illa deeretalis quidam, ubi dicitur, 

 quod non debet contrahere. Quod de ista concedo, sed non dicitur, 

 qudd contractum separetur.' 



Im Cod. Bamb. P. II. 6. folgt 'ut ad illam ex parte, quae est 

 prima huius tituli. Respondetur quia votum ejus fuit solempne non 

 potuit exire de monasterio nee contrahere, sicut ibi dicitur. t.\ 

 während Cod. Alarb. die Sigle ausleisst. 



17. e. Secundo quaeris de appell. v. tanquam. ' . . hoe 

 verbum tangit melius Jo. II. q. VI. quotiens in glo.' ^). 



18. Huguccio (h. hug.) wird citirt zu Steilen des Dekrets in 

 den Glossen zu c. praeterea requis. fuimus de appell., laudabil. 



') Zu e. Quon. nov. superv. de immun, tccl. v. ^ ad id quud XI. et ita XII. anno» 

 poterit esse uxor licet J o. coiitradixerit, ut di XI., s. e. prox. /. ' Hier ist un- 

 zweifelhaft Johannes Faventinus gemeint. 



*) Beweis, daß Tancred nicht blos die Summe, sondern auch die Glosse von Joh. 

 Kavent, vor sich hatte. 



