294 Schulte. 



IV. De contumacia absentium punienda. 

 Reum contingit abesse quandoque ex necessitate, quando- 

 que ex negligentia vel voluntate, quandoque ex contumacia. Et 

 quidem quando ex necessitate, legatum debet ad synodum mit- 

 tere, qui causam absentiae non solum allegare sed etiam pro- 

 bare debeat, ut C. V. q. 3. c. 1., et C. IV. q. 5. c. 1. Qui 

 etiam, si tempore absentiae in aliquo laesus fuerit, ad omnia 

 restituitur, ut C. VII. q. 1. praesentium, et XVI. q. 3. prima 

 actione (c. 13.) et XXXIII. q. 1. c. 1. et 2. — Absens ex 

 negligentia vel voluntate condemnatus infra X. dies appellare 

 potest, postea reversus difficile audietur ut in extrav. de ma- 

 trimonio contrahendo vel iam contractu Exoniensi 

 episcopo pervenit, ^ ubi dicitur: ,Si aliqui apparuerunt, qui 

 velint et possint legitimum matrimonium accusare, quaerendum 

 est, utrum tempore, quo fuerunt coniuncti, accusatores siluerunt 

 et eos coniungi debere cognoverunt. Quod si tempore coniunc- 

 tionis illos hoc scivisse et siluisse constiterit, de cetero grave 

 esset eos audire.^ Ceterum cum de negligentia vel temeritate 

 saepius ammonitus se corrigere negligit, primo increpari mere- 

 tur, secundo suspenditur, tertio excommunicatur, deinde degr'a- 

 datur, ut XXVII. q. 1. si custos (c. 18.), et D. LXXIIII. 

 Honoratus (c. 8.) et D. L. contumaces (c. 21.), D. LXXXIV. 

 c. 1. et C. VII. q. 1. si quis presbyter (c. 24.). Sed ex 

 tali ofFensa post humiliationem deiectus facile restituitur, ut 

 in praesignato c. D. L. contumaces, nisi contumaciae maio- 

 ris criminis societur suspicio, ut in praefato c. innuitur. Huius- 

 modi poena quidem tanto cuilibet irrogatur quanto pluribus ex 

 eius contumacia discrimen imminere non timetur, ut D. C. quo- 

 niam quidem (c. 1.), et cum in tan tum excreverit contuma- 

 cia, quod per ecclesiam non possit teneri ad disciplinam, per 

 extraneas potestates coercetur, ut XL q. 1. petimus (c. 19.), 



' Da dieser Titel de matr. contrah. vel iam contr. in keiner der 

 Compilationes antiquae, insbesondere nicht in dem allein in Betracht 

 kommenden Breviarium Extrav. Bernhardi Papiensis, wohl aber 

 in der App. LIX., Lips. LIX., Cassel. LVIII. Bamberg. XLIX. sich findet 

 und dieses cap. in diesen älteren Sammlungen steht, so ist wohl bewiesen, 

 dass es daher geschöpft ist. Das cap. Pervenit ad aud. nost. ist in die 

 Sammlung Gregors IX. nicht übergegangen. In der Compil. I. steht es 

 als c. 3. 1. IV. t. 19. Qui matrimon. accusare possint vel in eo testari. 



