300 Schulte. 



cui fuerit niandatum, ut emat fundum, non debet emere eqmim. 

 Interdiim tarnen iura mandati quis excedit et infra subsistit. 

 Excedit, ut puta qui mandatum suscepit, ut causam ageret, si 

 necesse fuerit, debet appellare et appellationis causam reddere, 

 ut in extravag. ' de officio et potestate iudicis delegati, 

 significasti, quia ex eo mandatur ei. Procurator super bis, quae 

 ad ipsam procurationem spectare noscuntur, plenariam recipit 

 potestatem. Infra subsistit, puta si mandatum suscipit, ut fun- 

 dum emat pro C. (centum) et emit pro L. Tacite quidem ei 

 mandatum intelligitur, ut, si posset, pretio minori emeret, ut 

 XXII. q. 2. ne quis ar. (c. 14.), ubi dicitur: ,si quis gladium 

 alieui furenti rapit, si forte repetat gladium suum furens, mani- 

 festum est, non esse reddendum, ne vel se vel alium occidat.' 

 Tacite enim mandatum intelligitur, ut furenti minime restitue- 

 ret, ut C. de procuratoribus 1. exigendi (1. 12. II. 13.). — 

 Procurator rei, etiamsi constet, cessare mandatum, admitti 

 debet ad defendendum, cavere tamen debet de iudicato sol- 

 vendo et defendendo ; procurator actoris cavere debet de defen- 

 deudo, si constat, eum habere mandatum. Poena enim procu- 

 ratoris non defendentis est, ut ei actio denegetur. Ubi constat, 

 cessare mandatum, repellitur is, qui cupit experiri etsi plenis- 

 sime paratus sit satisdare, nisi sit sauguine vel affinitate con- 

 iunctus. Hie enim, etsi constet, cessare mandatum, admittitur, 

 dummodo non evidens sit eum experiri contra niandatum. Deinde 

 caveat ut de rato et defendendo. Ubi dubitatur de mandato 

 repellitur procurator, nisi vel probet mandatum, vel caveat, do- 

 minum ratum liabitui-um. Vel in arbitrio est rei, velitne cogere 

 ad cavendum vel ad probandum. Sed si cavet de rato si pro- 

 batur ab adversario, eum non habere mandatum, iudicium nul- 

 luni, controversiae nullae dicuntur. — Procuratorem nemo invi- 

 tus suscipere cogitur. - Invitus dicitur non tantum qui contra- 

 dicit etc., sed etiam, qui non probatur consensisse. Öi suscepit nee 

 defensionem non cavet, cogitur defendere, licet repellatur a 

 procuratore. Poena enim procuratoris reddere etc. ^ Si defensio- 



• Diese Stelle — C. 8. de off. et pot. iud. del. Comp. I., c. 7. X. ibid. — 

 steht in alleu vier Sammlungen vor der Comp. I. unter diesem Titel 

 (Cassel. 42. 12. Lips. XXXV. 11. Bamberg. XXXII. 11.) 



2 Es bedarf keines Hinweises darauf, dass der Verfasser bei dieser Mate- 

 rie sich an den citirten Codextitel II. 13. hält. 



3 Diese Stelle ist durch dieAbkiü'zungenderHndschr. unverständlich geworden. 



