316 Schulte. 



symonia cominittitur, ubi illud spirituale venditur, in quo Spi- 

 ritus sancti gTatia datur; quia, licet sacramentum coniugii sit 

 spii-ituale, quia tarnen in matrimonio nulla gratia confertur, 

 ipsum vendere vel emere non est symonia, ut XXXII. q. 2. 

 honorantur. — Si iudex quid dolo malo iudicavit, litem suam 

 facit, et infamatur et danti pecuniam repetitio datur, ut XIV. 

 q. 0. non sane. Hoc tarnen ita, si quis dedit iudici, ut bene 

 iudicet, vel ne male iudicet, hoc in casu, quia iudex tantum 

 turpiter facit qui accipit, dator repetere potest, ut in praedicto 

 capite et c. enimvero. Si aliquis iudici pecuniam dederit, ut 

 bene iudicet vel ut male iudicet, qiiia, qui dat et qui accipit, 

 turpiter facit, dator repetere nequit, ut in XIV. q. .5. quia. 

 In pari causa melioi" est. conditio possidentis ut XXXIII. q. ö. 

 c. 1. Verum licet ille non possit repetere, liscus ex generali 

 regula ab indigno potei-it revocare. 8i vero iudex per imperi- 

 tiam perperam iudicavit, in quantum iudicanti aequum videbi- 

 tur, condemnabitur ut C. XXIV. q. 3. de illicita (c. 6.). 



Explicatur iudicium per iudicem sedentem , audientem 

 interrogautem, citantera, interloquentem, indulgentem^ defiui en- 

 tern, dilatantem ; per actorem accusantem, intendentera et con- 

 fundentem; per reum confitentem, negantem , excipientem. 

 Praeterea in omni iudicio quatuor personas necesse est esse : 

 iudicem armatum galea iustitiae, actorem pugione malitiae, 

 testem tuba veritatis , reum clypeo defensionis, ut IV. q. 3. 

 c. 1. et 2. Nee de domo iudicis accusator recte producitur, ut 

 C. V. q, 4. c. ult. — Illud sciendum est, quia in civilibus cau- 

 sis, non in criminalibus, et filius patrem, et pater filium iudi- 

 cem habere potest, ut IV. q. 7. infames. Quid sit officium 

 iudicis, cum illi titulo, qui de contumacia absentium inscri- 

 bitur, incumbebamus, sufficienter descripsimus. Illud non est 

 praeterendum, quod non solum inimici sed quoquo modo reo 

 suspecti a iudicio removentur, et non solum datos iudices, sed 

 etiam suos iudices ordinarios rei poterunt refutare, ut patenter 

 colligitur ex C. V. q. ult., ita tameu, ut suorum superiorum et 

 non aliorum ordinariorum iudicium petat, quod aperte docetur 

 ex VI. q. 3. §. denique. Quod ante litem contestatam dun- 

 taxat verum esse asseverant. 



