Rede cIbb PapsteB Iladrian II. v. ,1. 869. 535 



secuuclum apostoli Petri vocem melms erat non cognoscere viatn 

 justitiae , quam post agnitionem retrorsum converti ah eo , quod 

 Uli ' tradifnm est, sancto viandato. Possunt enim per hoc 

 exemplvim honiicidae et ndulteri vel ceteri nee ipsa fortasse 

 cominimionis g-ratia digni, quantuin ad nefas pertinet ^^ restaurari. 

 Unde non solum generalis ecclesiae et Petri specialiter privi- 

 leg-ii vilescit auetoritas, verum ctiam multifariae occasionis 

 dilatatnr iniquitas. 



Igitur apostoliea sedes juxta illud, quod in epistola sancti 

 papae Leonis ad Pulcheriam Augustam -^ legitur, severiiis agit 

 cum ohduratis et veniam. ciqnt praestare correctis. Quia et om- 

 nipotens Deus, ut alia nunc omittamus, Petruni lacrimantem 

 suscepit et peccantibus angelis non pepercit. Cujus exeniplo 

 discipuli ejus et oviura suarum pastores edocti eos , qui sol- 

 vendi fuerant, absolverunt et lig-andos vel condemnandos, ut 

 praetulimus, perenniter non solum praesentialiter, sed et absen- 

 tialiter ligaverunt ac damnaverunt. Denique, qui istos dauina- 

 vit, veteris constituti fuit executor, non novae constitutionis 

 extitit auctor. Et nescimus^ quam veniam aut misericordiam 

 postulent, qui numquam nisi misericorditer judicati sunt, ut 

 opinamur, et numquam facinoi-a, quae perpetraverant, quibus- 

 libet evidentibus gemitibus deplorarunt, Praefatus enim papa 

 (ielasius in eodem commonitorio inter cetera et ad locum 

 ait: Legafur, ex quo est religio Christiana, vel detur exempbnn 

 in ecclesia Deifa] qidlmslihet pontißcihtis, ah ipsis apostoli s , ah 

 ipso denique Salvaiore veniam, nisi se corrigentihns , fuisse con- 

 cessam. Auditimi antem snh isto caelo nee legitur omnino nee 

 dicitnr^ qiiod eoriim voce depromitur : Date n.ohis veniam, nf 

 tarnen nos in errore duremns. Id quoque partim est. Osten- 

 dant, qui nohis canones nitimtnr opponere, quihus hoc canonihus, 

 quihus regidis, qna, lectione, quove documenfo , sive a majorihus 

 nostris, sive ah ipsis apostolis , quos potior es merito fuisse non 

 duhium est, seu ah ipso Domino Salvaiore, qui judicaturus cre- 

 ditur vivos et mortuos, si vel factum est vmqnam vel faciendum 

 esse mandatnr. Mortuos snscitasse legimus Christum; in errore 



^ Uli» Mur. 

 2 attinet Mur. 

 3Jaffe 204. 



