viii SCIENTIFIC PAPERS 



necesse est profecto ut mentis aciem praestringat illius diei 

 species, dum secum reputant quanta interfuerit annorum 

 series inter initia ilia Academiae humillima atque hunc 

 florentissimum eiusdem statum. Illud vero summa diligentia, 

 summa reverentia recordari decet, illis qui ante nos operam 

 in rerum natura indaganda collocaverunt maximam a nobis 

 deberi gratiam. Nam quod illi semper summa patientia, 

 interdum nulla gratia nullo munere, saepe vel paucis vel 

 male aptis instrumentis quasi fundamenta iacere moliti sunt, 

 idcirco nos iam haec excelsa aedificia tenemus, in hoc tarn 

 sublimi fastigio stamus. Illi laboraverunt, et nos in labores 

 eorum introivimus. 



Itaque illis hunc librum ita dicatum volumus ut simul 

 sperare audeamus nonnullam apud posteros servatum iri 

 memoriam amicorum quoque et familiarium nostrorum qui 

 doctrinae facem in penetralia etiam nunc luce carentia 

 inferre, ut latius mens humana dominetur efficere, denique 

 ad scientiam illam perfectam atque absolutam, quam tamen 

 nemo umquam assequi possit, propius accedere pro virili 

 parte contendunt. 



T. R. M. 



