5! Klimaat. 
komst redelijkerwijze gesteld worden; indien men eenvoudig lukraak 
voorspelt, zooals de altijd weer opduikende ondeskundige weerprofeten 
plegen te doen, dat b.v. een volgende zomer te warm of te koud zal 
zijn, heeft men altijd een trefkans van 5o0/; de kans op goede uit- 
komst moet dus 5o/) aanmerkelijk overtreffen, zal de aangewende 
methode de qualificatie „bruikbaar verdienen. 
Aan geen van deze voorwaarden, nl. zekerheid en intensiteit, 
voldoen de beide periodieke veranderingen van het klimaat, wier 
bestaan, voor zoover het waarnemingsmateriaal reikt, en als men ze 
in een niet al te sceptische stemming beoordeelt, als aangetoond kan 
worden beschouwd. 
De eerste is de periode van BRücKNER van ongeveer 35 jaren; 
deze periode is zóó lang, dat de reeksen van vertrouwbare waar- 
nemingen nog slechts twee of hoogstens drie perioden kunnen om- 
vatten; beschouwt men zulk eene reeks voor een bepaalde plaats, 
b.v. Batavia, dan blijkt terstond, dat men daarop voor een bepaald 
jaar, of zelfs voor een groep van enkele jaren zeker geen voorspelling 
kan gronden, al wijst ook de groep van jaren 1871— 1885, die volgens 
BRückNER „koud en nat’ moeten zijn, inderdaad een tekort in het 
totaal aan van r.61® C. en een overmaat van regen, nl. 28222 m.M., 
terwijl de volgende groep van 15 jaren, 1886—190o, een surplus van 
temperatuur (+ 1.169 C.) en minder regen, nl. 25367 m.M. oplevert. 
Binnen de koude en regenrijke groep vallen echter de zeer warme 
en droge jaren 1877, 1878 en 1881, binnen de warme en droge periode 
de koude jaren 1887, 1893 en 1894, zoodat op BRückKNER's regel, voor 
enkele gevallen althans, geen staat kan worden gemaakt. Omtrent 
den oorsprong van deze periode is tot heden geen aannemelijke onder- 
stelling te berde gebracht. 
Een ander verschijnsel; dat van de vlekken waargenomen op de 
zon, die, zij het ook op vrij onregelmatige wijze, volgens eene duidelijke 
periode van ruim elf jaren optreden, zou meerdere aanspraken op 
bruikbaarheid kunnen maken, al ware het alleen omdat de zooveel 
kortere periode eene nauwkeurige toetsing aan de feiten toelaat. 
Inderdaad hebben KöpPPeN en NorDMANN ieder uit verschillende 
reeksen van waarnemingen aangetoond, dat in tropische streken de 
kromme lijn van de jaarlijksche luchttemperatuur vrijwel met die van 
de zonnevlekken-frequentie overeenstemt. Een groot aantal vlekken 
