65 Bodem. 
gehalte aan keukenzout op verschillende diepten bepaald werd in enkele 
Zeeuwsche polders, die in Maart van dat jaar door zeewater waren 
overstroomd. Bij langdurige droogte steeg het gehalte aan keukenzout 
(NaCl) in de bouwkruin aanmerkelijk, terwijl in de dieper gelegen 
lagen het gehalte daaraan daalde; reeds enkele flinke regenbuien 
spoelden dit zeer bewegelijke bodembestanddeel voor een groot deel 
weer naar de diepte terug. Hetzelfde verschijnsel is soms op Java in 
sommige suikerriettuinen waargenomen, waar chlorieden in den onder- 
grond aanwezig waren. 
Verschillende wijzen van verweering. Wij beperken ons hier tot de 
bespreking van den gang der verweering in gebieden, die over het 
geheele jaar genomen humied zijn, laten derhalve de typische ariede 
bodemvorming, welke boven met een enkel woord aangeduid werd, 
geheel buiten beschouwing. Veel over den loop van het verweerings- 
proces is nog onbekend en verschillend zijn de meeningen. Wij doen 
hier slechts enkele grepen en wenschen te beginnen met het bodem- 
vormingsproces, dat zich afspeelt in een heet en volhumied klimaat, 
zooals dat bijv. in Buitenzorg heerscht. 
Lateritische verweering. De omstandigheden zijn hier uitermate 
gunstig voor eene zeer groote humusvorming, waarmede echter de 
humusontleding gelijken tred houdt, zoodat zich in den bodem eene 
aanzienlijke hoeveelheid koolzuur vormt. Reductieprocessen zijn, zoolang 
de bodem niet moerassig wordt, geen „Versumpfung” intreedt, zoolang 
dus het water voldoende diep kan wegzakken, buitengesloten, zoodat 
de zuurstof van de lucht hare oxydeerende werking steeds kan uitoefenen. 
Daarbij komt, dat we ons bevinden in een uitgesproken volhumied 
klimaat. De bouwkruin wordt dus het geheele jaar door bij vrij hooge 
temperatuur uitgeloogd door een stroom water, dat rijk is aan zuurstof 
en koolzuur en waarin humusstoffen niet voorkomen. In dit water 
lossen nu betrekkelijk aanzienlijke hoeveelheden basen en silikatisch 
gebonden kiezelzuur op, doch practisch geen aluminiumoxyd. Ook 
ferrizouten worden door het zuurstof- en koolzuur houdende water 
niet aangetast; zelfs worden ferrozouten, die wel in koolzuurhoudend 
water oplosbaar zijn, door de aanwezige zuurstof in ferrizouten omgezet. 
Wanneer men zich nu voorstelt, dat dit uitloogingsproces met 
koolzuur- en zuurstofhoudend water in streken met een heet, uit- 
gesproken volhumied klimaat dag in dag uit doorgaat; dat er nooit 
