129 Bodem. 
van de nitrificeerende bacteriën slechts gedurende korten tijd vertraagd 
en na enkele weken kan weer een normaal gehalte aan ammoniak- 
stikstof en eene stijging van het gehalte aan nitraatstikstof opgemerkt 
worden. Wordt evenwel het neutrale punt ver overschreden, dan neemt 
de ammoniakproductie toe, terwijl de nitraatvorming zeer vertraagd 
wordt en bij nog hoogere kalkgiften ten slotte zelfs geheel ophoudt. 
Aangezien evenwel meer organisch materiaal ontleed wordt en dus 
beschikbaar komt, stijgt het totale gehalte aan ammoniak- en nitraat- 
stikstof aanzienlijk, doch geheel op rekening van de ammoniakstikstof. 
Hierin ligt nu mede een groot gevaar van te hooge kalkgiften 
opgesloten. Immers planten, die in dergelijke gronden, met eene te zware 
bemesting aan kalk (in den vorm van CaO) groeien, krijgen de stikstof 
niet in den nitraatvorm, doch hoofdzakelijk in den ammoniakvorm, 
een vorm, die in het algemeen minder economisch voor de planten te 
benutten is. Bovendien schuilt er een groot gevaar in het vrij plotseling 
beschikbaar komen van groote hoeveelheden oplosbare stikstof. Het 
is mogelijk, dat deze onmiddellijk door de planten worden opgenomen, 
doch het gevaar voor uitloogen van deze in water oplosbare stikstof 
is groot. Vooral in een klimaat als Indië, waar de organische stikstof 
toch al spoedig ontleedt, is dit een reden te meer (zie ook blz. roo) 
om voorzichtigheid bij het geven van eene kalkbemesting te betrachten. 
Sommige onderzoekers geven eene andere verklaring van de 
slechte gevolgen van te groote bemestingen met kalk; zij stellen deze 
ook wel op rekening van de omzettingen, die de organische stof en 
meer in het bizonder de stikstofverbindingen in den bodem onder 
invloed van de kalkbemesting ondergaan, maar denken hier meer aan 
het optreden van giftige ontledingsproducten van de organische stof 
of aan het ontstaan van nitriet als gevolg van denitrificatieprocessen. 
Vooral bij de bemesting van hoogveengronden speelt het vraag- 
stuk van de kalkbemesting eene groote rol. Een feit is het, dat hooge 
venen, die eene sterk zure reactie bezitten en een uiterst geringe 
hoeveelheid bodemkalk bevatten, toch slechts kleine kalkbemestingen 
van hoogstens 2000 K.G. per H.A. voor bouwland en 4ooo K.G. voor 
weiland kunnen verdragen. Grootere hoeveelheden werken zeer scha- 
delijk en toch is eene bemesting met 4ooo K.G. CaO per H.A. bij 
lange na niet in staat om de bodemaciditeit van de meeste hoogveen- 
gronden te neutraliseeren. Hier is van eene alkalische bodemreactie 
