HOOFDSTUK 
In dit laatste hoofdstuk wordt in de eerste plaats een overzicht 
opgenomen van de samenstelling der grondsoorten, welke op Java en 
Deli voor de Europeesche cultures (suiker, thee, kofie, tabak) in gebruik 
zijn, terwijl daarop, zeer beknopt, eene beschrijving van het landschaps- 
voorkomen der groote Soenda-eilanden, meer in het bijzonder dat van 
Deli, volgt. 
N 5. SAMENSTELLING VAN VOOR VERSCHILLENDE CULTURES OP 
JAva EN DELI GEBRUIKTE GRONDEN. 
De Suikerrietgronden op Fava. In het Archref voor de Favasuiher- 
industrie zijn tal van verhandelingen, voornamelijk van de hand van 
Kogrus en Marr, over de suikerrietgronden op Java verschenen, waaraan 
het volgende in hoofdzaak is ontleend. 
Volgens het oordeel van alle onderzoekers is het gehalte aan 
humus en stikstof in de suikerrietgronden de beste maatstaf ter beoor- 
deeling van de vruchtbaarheid. Het gehalte aan organische stof ligt 
tusschen 0.7 0% en 3.5 %; dat van de stikstof tusschen 0.03 % en 
0,16%. Zonder onderscheid zijn alle rietgronden als humusarm te 
beschouwen. Van groot belang is het percentage van de organische 
stof aan stikstof, hetwelk tusschen ongeveer 2—7 ®% inliet. Overeen- 
komstig hetgeen in Europa geconstateerd is, heeft het onderzoek ook 
hier als bijna algemeen doorgaanden regel aangetoond, dat hoe lager 
het gehalte der organische stof aan stikstof is, hoe minder gevoelig 
de grond is voor stikstofbemesting en hoe hooger dit gehalte is, hoe 
dankbaarder. Het stikstofgehalte van den bodem zelf schijnt hierop van 
veel minder invloed te zijn dan het stikstofgehalte der organische stof. 
Groote schommelingen vertoonen de rietgronden in zand- en 
slibgehalte. Het zandgehalte variëert van 0.5-—63 ®%/, het slibgehalte 
van O—45 % en dienovereenkomstig ook het gehalte aan los- en sterk 
gebonden water. Korus onderscheidt drie typen van rietgrond : Alezgrond, 
