l4S 
De klei- en zandgronden en de gemengde gronden komen hoofd- 
zakelijk in de vlakke kuststrook voor en wisselen elkaar soms vrij grillig af. 
Soms loopt door een moerasgrond of door een kleigrond een hoog zandig 
gedeelte, pematang geheeten, waarschijnlijk afkomstig van een vroegeren 
waterloop. Ook in de zacht hellende vlakte komen dergelijke strooken 
van door rivieren gedeponeerde zandige deelen voor, die gewoonlijk 
tengevolge van den grooten rijkdom aan humus zwart gekleurd zijn; 
deze zwarte humeuze zandgronden behooren mede tot de rijkste op 
Deli. Tot de meer zandige gronden behooren ten slotte de pama's, 
dat zijn strooken vlak land, gelegen tusschen het bed van een rivier 
en den steilen, hooger gelegen oever, welke alleen bij hoogen water- 
stand onderloopen. Zij komen hoofdzakelijk voor in de hooger gelegen 
streken, waar bij eene overstrooming het water nog eene te groote 
stroomsnelheid bezit om veel kleideeltjes te laten bezinken. 
Paja is het Maleische woord voor een moeras met plantengroei. 
Op alle plaatsen, waar onvoldoende waterafvoer is, heeft zich paja 
gevormd, dus hoofdzakelijk in de lage, bij de zee gelegen streken. 
In de bij de zee gelegen paja's komt gewone turfgrond (laagveen) 
voor op een ondergrond, hoofdzakelijk uit klei bestaande en soms 
afgewisseld door klei- en zandruggen, als overblijfsels van vroegere 
rivierloopen. De pajagronden, die zich onmiddellijk aan de kleistreek 
aansluiten, zijn eenigszins als overgangen te beschouwen; het zijn 
mengsels in wisselende verhoudingen van klei en veen. 
De hellende Deli-vlakte bestaat hoofdzakelijk uit den chocolade- 
kleurigen grond, die ontstaan is door verweering van eene laag als die, 
waarop ze nu rust. Eene hoogere ligging, die het terrein voor over- 
strooming vrijwaarde, gepaard met eene geringe helling, waardoor 
geen gevaar voor wegspoeling van humeuze verweeringsstoffen bestond, 
heeft de vorming van een zeer lossen, humusrijken boschgrond in de hand 
gewerkt. De door van BEMMELEN gegeven beschrijving heeft betrekking 
op deze grondsoort. Volgens van BijrerT verandert deze grond na de 
cultuur van tabak zeer snel in -een humusarmen rooden kleigrond, 
zoodat men vooral door herwouding voor het behoud van de goede 
eigenschappen van deze grondsoort zorg moet dragen. Aan de hand van 
mijne onderzoekingen valt ook een vrij groote achteruitgang in de 
vruchtbaarheid van deze chocoladekleurige gronden te constateeren. 
Waar de zacht hellende vlakte in de kuststrook overgaat, treft 
