Bemesting. 
Bemesting op Zandgrond. 
De afwijking, die zeer vele Indische zandgronden, vooral van Java, 
op bijna ieder gebied van het West-Europeesche zand vertoonen, gaat 
ook bij de bemesting door. Zooals bekend is, geldt in West-Europa 
zand als het type van een onvruchtbaren grond en alleen door toevoer 
van groote hoeveelheden kalium-zouten, phosphaten, kalk- en stikstof- 
verbindingen en met hulp van veel organische stof is zulke grond, in 
bouw- of weiland te veranderen. Het kwarts (kiezelzuur), waaruit het 
zand grootendeels bestaat, is een materiaal, dat ten opzichte van het 
plantenleven en van de cultuur bijna uitsluitend negatieve en inactieve 
eigenschappen bezit. 't Is noch plantenvoedsel, noch in staat planten- 
voedsel door adsorptie vast te houden en voor wegspoelen te vrijwaren; 
het vermag evenmin vocht te adsorbeeren. Het ontginnen van zand- 
grond (Europa) komt derhalve in hoofdzaak hierop neer, dat men den 
bodem door bemesting van humus of organische stof en van planten- 
voedende stoffen voorziet. De af komst en de samenstelling van veel Indisch 
zand maken, dat de zandgrond er geheel andere eigenschappen bezit en 
dat de landbouw op zulken grond met geheel andere factoren rekening 
heeft te houden. Behalve de afmeting, zijn bijna alle andere eigenschappen 
der afzonderlijke zanddeeltjes geheel anders. Een indeeling van den 
bouwgrond, die gebaseerd is op een mechanisch onderzoek naar de 
hoeveelheid zand-, stof- en slibdeeltjes kan nimmer tot algemeen geldende 
conclusies leiden, omdat de waarde en de bruikbaarheid van den grond 
voor den landbouw meer van andere eigenschappen der gronddeeltjes 
zullen afhangen. Bovendien maakt de gemakkelijke verweerbaarheid van 
veel Indisch zand, dat de grootere deeltjes in kleinere uiteenvallen — 
soms in korten tijd — zoodat de uitkomsten van een mechanisch grond- 
onderzoek weinig standvastige gegevens vormen. Noch qualitatief, noch 
quantitatief biedt de methode onderling vergelijkbare uitkomsten bij 
