200 
schaduwing van cultuurgewassen, de bescherming van den grond 
tegen afspoeling, beschutting tegen den wind, enz. Hier komt alleen 
ter sprake de verrgkeng van den grond. 
Het cultuurgewas geeft den doorslag bij het doen van een keuze 
van de groenbemestingsplant. Planten, bijv. die aan dezelfde ziekten 
onderhevig zijn of door dezelfde schadelijke insecten bezocht worden 
als het volgend gewas, mogen daarvoor niet als groenbemesting dienst 
doen. Waar een intensieve landbouw bestaat met een dikwijls onaf- 
gebroken vruchtopvolging, zooals in het laagland van Java is men zeer 
beperkt in de keuze van groenbemestingsplanten, omdat de tijd, die voor 
den groei van deze planten beschikbaar blijft en die bovendien veelal 
nog in het droge jaargetijde (Oostmoesson) valt, zeer kort is. 
Bij de suikerrietcultuur kan de groenbemestingsplant soms niet 
eens groeien op de plaats, 
waar zij ondergewerkt zal 
worden, maar is gekweekt 
op een sawah in de na- 
bijheid, vanwaar de plan- 
tenmassa naarden riettuin 
moet worden overge- 
bracht. In andere gevallen 
plant men de stikstofver- 
zamelende planten (kat- 
jang tanah en andere) dan 
op de goeloetans (bed- 
Photo Dr. L. P. de Bussy. ding), om later overge- 
Crotolaria striata, overgroeid door 
to 
va 
Ne bracht en onder gewerkt 
te worden 22 de larikan 
(geul), waar de rietplant komt te staan. (Zie fig. 22). 
In de gewone gevallen vormt echter de groenbemestingsplant 
een gesloten aanplant. Dit heeft het voordeel, dat de grond later 
niet alleen gelijkmatig verrijkt wordt met organische en anorganische 
bestanddeelen, maar ook, dat het aaneengesloten plantendek de niet- 
gewenschte onkruidsoorten verstikt en er zoodoende na de onderwerking 
een schoon terrein voor het cultuurgewas ter beschikking komt. Ook 
in het wild groeiende planten als Passiflora foetida L. (Ramboetan 
oetan) kunnen van nature den grond met een zoo dicht aaneengesloten 
