250 
andere deelen. Om lange omschrijvingen te voorkomen duidt men deze 
verschijnselen met een woord aan, zonder dat men hiermede een verklaring 
bedoelt; men spreekt nl. van corvelatee. Een paar voorbeelden zullen 
het gezegde nader verduidelijken: ledereen weet, dat tal van zijknoppen, 
die in de oksels van de bladeren werden aangelegd, onder normale 
omstandigheden niet tot bebladerde stengels uitgroeien. Wanneer men 
nu echter van zulk een tak den eindknop wegsnijdt, ziet men, dat een 
of meer van die zijknoppen wel gaan uitloopen. Het is een bekend 
verschijnsel bij het toppen van boomen of bij suikerriet, waarvan de 
eindknop door boorders vernietigd is. Zeer gemakkelijk waar te nemen 
is het ook bij de Castilloa, waar gewoonlijk eerst afvallende takken 
gevormd worden, terwijl de blijvende vertakking en daarmede de kroon- 
vorming pas ontstaat, nadat de boom een aanzienlijke hoogte heeft 
bereikt. Nu heeft elke beschadiging van den eindknop tot gevolg, dat 
zich reeds veel vroeger blijvende takken gaan vormen. Nog een voor- 
beeld levert het wonderblad (Bryophyllum calycinum), een plant, die 
aan de bewoners van tal van tropische gewesten bekend kan zijn. 
Wordt hiervan een blad afgesneden en droog neergelegd, dan loopen 
knoppen, die aan den rand van het blad voorkomen, tot kleine bewortelde 
plantjes uit, iets wat zij niet doen, zoolang het blad nog ín verbinding 
is met de moederplant, tenzij men die verbinding op de een of andere 
wijze beschadigd heeft. 
In aansluiting hieraan moet ook met een paar woorden gewezen 
worden op een raadselachtig verschijnsel, dat met den naam po/arztert 
bestempeld wordt. Wanneer een tak van een wilg afgesneden wordt 
en in een glazen vat wordt opgehangen, zoodanig dat de tak zich 
bevindt in een ruimte, die met waterdamp verzadigd is, dan ziet men, 
dat aan het ondereinde wortels uitloopen, terwijl bovenaan zich knoppen 
gaan ontwikkelen tot bebladerde spruiten. Hangt men zulk een tak 
omgekeerd op, dan ontwikkelen de wortels zich aan den kant, die 
nu naar boven toe gekeerd is, dus eveneens aan het organische onder- 
einde, de knoppen ontspruiten ook nu aan het organische boveneinde, 
al is dit naar beneden toe gericht. Er bestaat dus een onderscheid 
tusschen top en basis en wel niet alleen bij de geheele plant, maar 
ook bij stukken daarvan; het gedeelte, dat oorspronkelijk basaal lag, 
gedraagt zich anders dan het tegenovergestelde uiteinde. Een ander 
voorbeeld van die polariteit is het verschijnsel, dat men waarneemt, 
