263 Groei, ademhaling en voeding. 
opgenomen, dan is als maximum gevonden bij een Catalpablad 784 ccm. op- 
genomen koolzuur per uur en per vierkanten meter. Ter vergelijking worde 
hier meegedeeld, dat een vrij oppervlak van sterke kaliloog van dezelfde 
grootte per uur opneemt uit lucht, die in beweging is, 1500 ccm. koolzuur. 
Nu is echter de gezamenlijke opening van alle huidmondjes, als 
deze het wijdst geopend zijn, in dit geval slechts 1 0/, van de bladopper- 
vlakte, zoodat dus de snelheid, waarmee het koolzuur binnenstroomt, 
5o maal grooter is dan bij een vrij oppervlak van sterke kaliloog. Ken ver- 
klaring van dit verschijnsel is te vinden in de diffusiesnelheid van gassen 
door kleme openingen; de ruimte laat niet toe, dit hier nader uiteen te zetten. 
Het is van belang, dat men iets van deze cijfers weet, omdat 
het anders wel haast onbegrijpelijk moet schijnen, dat de kleine hoeveel- 
heid koolzuur van de atmosfeer (0,03—o0,04 0/9, totaal misschien 2000 — 
3000 billioen kilogram) voldoende is voor de vorming van alle orga- 
nische stof op aarde. Onder alle voorbehoud, dat bij dergelijke bere- 
keningen gemaakt moet worden, zij vermeld, dat de totale boschopper- 
vlakte van Beijeren jaarlijks 2gooo millioen kilogram koolzuur zou 
vastleggen. Ook is het zeker merkwaardig, dat er ten minste in 
historische tijden geen verandering in het koolzuurgehalte van de 
atmosfeer te constateeren valt, waaruit afgeleid moet worden, dat de 
ademhaling van dieren en planten ongeveer evenveel koolzuur produ- 
ceert, als er door de koolzuurassimilatie aan onttrokken wordt; in om- 
gekeerden zin geldt hetzelfde natuurlijk ook van de zuurstof. 
SO 
Tegenover de planten met bladgroen staan nu alle andere, die 
zich niet met koolzuur van de atmosfeer kunnen voeden, maar die 
reeds gevormde organische stoffen als voedsel noodig hebben. Daartoe 
behooren de groote groepen, die geen bladgroen bevatten, de schimmels 
en bacteriën en enkele hoogere planten, zooals in Indië de Rafflesia's 
en de Balanophora's en enkele bleekgele aard-Orchideae. De stoffen, 
waarmee deze planten zich voeden, zijn dus altijd afkomstig van andere 
levende wezens; er kan alleen in zooverre verschil bestaan, dat sommige 
hun voedsel ontleenen aan reeds afgestorven organismen, andere aan 
het nog levende lichaam. De eerste noemt men saprop/yten, de tweede 
parasieten. 
