265 Groei, ademhaling en voeding. 
besproken werden. Voorbeelden daarvan vindt men vooral onder de 
brand- en roestzwammen; maar terwijl de eerstgenoemde een gedeelte 
van hun ontwikkeling nog buiten de plant kunnen doormaken, o.a. een 
goeden voedingsbodem vinden in een grond, waarop dierlijke mest 
is gebracht, is dit bij de roestzwammen niet het geval. Dit zijn zulke 
strenge parasieten, dat het tot nu toe zelfs nog niet gelukt is, een 
kunstmatigen voedingsbodem te vinden, waarop zij zich buiten de plant 
eenigermate kunnen ontwikkelen. 
In aansluiting aan het bovenstaande moeten nog een paar korte 
opmerkingen gemaakt worden omtrent groene parasieten, waarvan er 
inderdaad een groot aantal bekend zijn. In de tropen vallen wel het 
meest in het oog de verschillende Loranthaceae (kamadean), die men als 
groote groene plekken in tal van boomen kan aantreffen. Deze planten 
hebben groene bladeren, halen hun koolstofvoedsel uit de lucht, zoodat 
zij in dit opzicht niet parasiteeren. Daarentegen onttrekken zij water 
en minerale bestanddeelen aan de voedsterplant, waarop zij leven. 
Hoewel de aanwezigheid van een enkele dergelijke plant dus niet zoo 
heel schadelijk is te achten, wordt dit anders, wanneer het aantal van 
die parasieten grooter wordt; de planters hebben dus gelijk, wanneer 
zij Loranthusplanten uit hun aanplantingen verwijderen. 
Men mag deze groene parasieten niet verwarren met de cízp/pyten, 
die men in de tropen in groot aantal op de takken der boomen kan 
aantreffen, maar die aan hun substraat geen voedsel onttrekken; het 
zijn vooral Varens, Orchideae en in tropisch Amerika Bromeliaceae 
(zoogenaamde boomananassen). Schade doen zij dus niet aan de boomen, 
waarop zij leven, tenzij door de onttrekking van te veel licht, een enkele 
maal ook, zooals bij sommige vijgensoorten (waringins) wanneer zij de 
boomen met hun luchtwortels omstrengelen. 
Toen hierboven opgemerkt werd, dat planten zonder bladgroen 
hun koolstofvoedsel niet aan het koolzuur van de lucht kunnen ont- 
trekken, werd een kleine onnauwkeurigheid begaan, want onder die 
planten zijn er inderdaad enkele bacteriën, die dit vermogen wel bezitten. 
Vraagt men zich af, van waar deze dan de noodige energie verkrijgen, 
om dit proces tot stand te brengen, dan is dit niet het arbeidsvermogen 
van het licht, maar het arbeidsvermogen door scheikundige omzettingen 
vrijgemaakt; in het donker vindt deze ontleding dus ook plaats. Daartoe 
behooren b.v. de nitrificeerings-organismen, waar de verbranding van 
