266 
ammonia tot salpeterigzuur en salpeterzuur het noodige arbeidsver- 
mogen levert, of de waterstof-oxydeerende bacteriën en enkele andere. 
Voor den planter is dit proces voor zoover het zich op het oogenblik 
laat aanzien, van niet zoo heel veel belang en het blijft hier dus 
onbesproken; uit principieel oogpunt is het natuurlijk zeer belangrijk 
te achten, dat er levende wezens zijn, die in hun ontwikkeling niet 
rechtstreeks afhankelijk zijn van de zon, die ook zonder zonnestraling 
kunnen leven, groeien en zich vermenigvuldigen. 
Wanneer wij thans de andere voedingsstoffen aan een nadere 
beschouwing onderwerpen, dan kunnen wij 
EN dadelijk opmerken, dat deze bij de hoogere 
planten alle in den vorm van zeer verdunde op- 
| lossingen in water door de wortels worden 
| opgenomen. Het hoofdbestanddeel, dat in de 
wortels binnendringt, is dus water en hoewel 
sommige planten in staat zijn ook met behulp 
zy van hun bladeren geringe hoeveelheden water 
tot zich te nemen, kan dit toch verwaarloosd 
worden tegenover de overwegende rol, die de 
wortels hierbij spelen. 
Slechts een betrekkelijk gering deel van 
de wortels is in staat water op te nemen; het 
liet in de nabijheid van den worteltop en is 
meestal te herkennen aan de aanwezigheid van 
| wortelharen. Maar ook bij die wortels, waar 
wortelharen ontbreken, is het toch alleen het 
Fr 
hiermee overeenkomende stuk van den wortel, 
Fig. 47. dat water op kan nemen. De hier gegeven voor- 
Kemplantje van witte mosterd stelling berust op proeven, waarvan de inrichting 
et wortelharen. 
zoodanig was, dat slechts een bepaald deel van 
den wortel door water bevochtigd kon worden. 
In figuur 47 is een kiemplantje van witte mosterd afgebeeld, 
waaraan de wortelharen duidelijk te zien zijn; ook neemt men waar, 
dat zoowel aan den top als aan de basis een stuk gevonden wordt, 
waar deze deelen ontbreken. 
