67 Groei, ademhaling en voeding. 
Bij onderzoek onder het mikroskoop blijkt, dat de wortel, evenals 
andere deelen van een plant, omgeven is door een opperhuid, die uit 
een enkele laag van cellen bestaat; deze cellen sluiten aanelkaar zonder 
openingen, zooals o.a. ook blijkt uit figuur 59 op bldz. 290. Uit de proef 
volgt dus, dat deze cellen in zeer jongen toestand moeilijk water opnemen, 
daarentegen dit vermogen wel bezitten, wanneer zij volwassen zijn. 
Het zijn nu deze cellen, die in vele gevallen uitgroeien tot wortelharen, 
waardoor het absorbeerende deel van het worteloppervlak natuurlijk 
aanzienlijk vergroot wordt. Onderzoekt men het oudere gedeelte van 
een wortel, dan blijkt, dat hier de opperhuidscellen geen levenden 
inhoud meer bezitten, dat zij evenals natuurlijk de daarmee samen- 
hangende wortelharen ten gevolge van het verloren gaan van den 
turgor zijn samengevallen. Uit dit onderzoek volgt dus, dat alleen de 
levende opperhuidscellen in staat zijn water op te nemen. 
Wanneer de wortels vertakt zijn, of wanneer meerdere wortels 
aangetroffen worden, vindt men aan elk daarvan en aan elken zijwortel, 
dicht bij den top een gedeelte met levende opperhuidscellen, waar dus 
de opname van water mogelijk zal zijn. 
Uit het bovenstaande volgt van zelf, dat het van groot belang 
is, er voor zorg te dragen, dat de worteltoppen van een plant niet 
beschadigd worden. Deze beschadiging kan b.v. bij het verplanten 
zeer licht voorkomen, wanneer niet een groote kluit aarde voorzichtig 
meegenomen wordt. 
Verder volgt er uit, dat het opnemen van water een levensver- 
richting is, die dus op dezelfde wijze van uitwendige omstandigheden 
zal afhangen als andere levensverschijnselen. Zoo zal bij lage temperatuur 
de opname van water geheel of bijna geheel stilstaan; dat is in 
Noordelijke streken o.a. het geval in den winter, wanneer de bodem- 
temperatuur in de nabijheid van o° C. ligt. Ook wanneer de ademhaling 
belemmerd wordt, wanneer de wortels zich b.v. in stilstaand water bevinden, 
kan de wateropname tot stilstand komen. Slechts bij sommige moeras- 
planten, zooals de rijst, kan de wateropname dan toch nog doorgaan. 
De wortelharen leggen zich gewoonlijk dicht tegen de deeltjes 
van de aarde aan en zijn daardoor in staat ook uit een schijnbaar 
drogen grond nog water op te nemen; men zie het wortelhaar van 
figuur 48 met de vergroeide bodemdeeltjes. De mate, waarin dit geschiedt 
schijnt afhankelijk te zijn van den turgor der wortelcellen, maar toch 
