265 
wordt nooit al het water aan een bodem onttrokken; de laatste resten 
worden zoo vastgehouden, dat geen plant ze er meer uit op kan 
nemen. Zoo werd een proef genomen met tabaksplanten, die men liet 
groeien in een grond, waarvan het watergehalte bekend was. Nadat 
de planten al het water, dat zij krijgen 
konden, uit den grond hadden op- 
genomen, werd het watergehalte er 
nog eens van bepaald. De gevonden 
cijfers waren de volgende; een grond, 
Fig. 48. Top van een wortelhaar uit een mengsel van zand en humus 
met bodemdeeltjes vergroeid. bestemde. had oorspronkelijk 46 Of 
water, aan het einde van de proef nog 12,3 0/; voor leem waren deze 
cijfers 52,1 en 8,00/, en voor grof zand 20,8 en 1,5 0/g, zoodat ook groote 
verschillen voor de verschillende grondsoorten voor den dag kwamen. 
Lr 
2 
Db] 
2 
Wanneer men planten geen zuiver water geeft, maar een oplossing 
van verschillende zouten, blijkt het, dat deze niet in gelijke mate 
opgenomen worden, wanneer oplossingen van verschillende sterkte 
vergeleken worden. De onderzoekingen hebben echter nog geen vol- 
komen bevredigende resultaten opgeleverd, zoodat met de vermelding 
van het feit op zichzelf hier volstaan kan worden. 
Afhankelijk van den aard van de plant nemen verschillende 
planten nu ook uit een zelfde oplossing niet hetzelfde op. Dit blijkt 
het beste, wanneer men verschillende waterplanten in eenzelfde sloot 
naast elkaar laat groeien en dan later de samenstelling van die water- 
planten met elkaar en met die van het omringende water vergelijkt. 
Dat daarbij groote verschillen voor den dag kunnen komen, kan 
duidelijk worden uit de volgende cijfers: 
Het water bevatte De asch bevatte in roo deelen 
in rooo deelen: kranswier. waterviolier. scheeren: 
IZerOsy ELS EN: spoor O,16 1,82 0,38 
kalle: Mi A 0;O0533 54,84 21,29 10,73 
magnesia O,OIT2 0,79 3,94 14,35 
phosphorzuur. … . 0,0006 0,16 2,88 2,87 
kiezelzuur Aen: spoor 0,33 18,64 ISI 
7”, 
ho 
alie AT re MEE 0,0054 O2 8,34 30,8 
