285 Groei, ademhaling en voeding. 
hout worden dan opgelost en gaan met het water mee door de vaten 
en tracheïden naar de ontluikende knoppen. Het is het eenige bekende 
geval, waarin plastische stoffen niet door den bast, maar door het 
hout heen getransporteerd worden. Of er in de tropen iets dergelijks 
voorkomt is onbekend. 
Wanneer men op een wortelstomp een manometer aanbrengt, is 
men in staat den worteldruk te meten; het blijkt dan wel, dat deze 
gewoonlijk niet zeer hoog is, meestal niet meer dan 1 of 2 atmosferen ; 
alleen werd op Java bij een Schizolobium excelsum, een boom, die 
somtijds dienst doet als schaduwboom in koffietuinen, een druk gemeten 
van iets meer dan 8 atmosferen. 
De gevolgen van den worteldruk kunnen zich ook vertoonen in 
het zoogenaamde druppelen, een verschijnsel, waarbij door de intacte 
plant druppels naar buiten worden afgegeven. Men kan het zelfs ook 
bij lagere planten waarnemen, b.v. bij schimmels, maar bizonder 
duidelijk wordt het toch bij hoogere planten op tijden, wanneer de 
lucht veel waterdamp bevat, dus de naar buiten tredende druppels 
niet dadelijk weer verdampen. Na vochtige nachten vindt men b.v. 
op de oppervlakte van vele bladeren zulke druppels; veegt men ze 
weg, dan ziet men ze na zekeren tijd weer op dezelfde plaatsen voor 
den dag komen; hier zijn openingen aanwezig, de zoogenaamde water- 
poriën, die het water naar buiten laten treden. Deze openingen liggen 
gewoonlijk regelmatig verspreid, dikwijls aan den bladrand en hierdoor 
laat het druppelen zich gemakkelijk onderscheiden van dauw. Het 
sterkste druppelen heeft men waargenomen bij sommige tropische 
Araceae (Aronskelkachtigen), vooral bij Colocasia antiquorum (keladi). 
Wat hier voor den dag komt is natuurlijk geen zuiver water; het 
bevat geringe hoeveelheden anorganische zouten in oplossing, die bij 
het verdampen van het water op het blad achterblijven en die op den 
duur daar zelfs een licht wit aanslag kunnen doen ontstaan. 
nae 
Als factor van de waterbeweging is de verdamping veel belang- 
rijker dan de worteldrukking. Elke cel, die geheel of ten deele aan 
de lucht grenst, verliest water door verdamping; het verdampende 
water zal zijn het imbibitiewater van den celwand en laatstgenoemde 
