305 Voortplanting enz. 
eigenschappen verstaan worden zulke, die erfelijk zijn. Het is wel 
volkomen waar, dat een plant, die groeit op een wildstam met een 
zeer sterk ontwikkeld wortelstelsel, daardoor zeer krachtig gevoed kan 
worden en ten gevolge daarvan een buitengewoon weelderige ont- 
wikkeling kan vertoonen, maar dit is in beginsel hetzelfde verschijnsel, 
dat men waarneemt, wanneer men een plant, die op haar eigen wortel 
stelsel leeft, zeer krachtig bemest. Zoo laten zich in het algemeen 
allerlei veranderingen, die men in entloot of wildstam ziet optreden, 
verklaren door den gewijzigden voedingsstroom, in welke richting deze 
dan ook veranderd is. 
ledereen heeft trouwens wel eens waarnemingen gedaan, waardoor 
de zelfstandigheid van de beide samenstellende deelen na de enting 
duidelijk aan den dag treedt; er behoeft hier maar aan herinnerd te 
worden, dat beide deelen hun eigen karakteristieken diktegroei behouden, 
waardoor op de vergroeiingsplaats de stam gewoonlijk van dikte verandert. 
Herhaaldelijk is de bewering geuit, dat eigenschappen van den 
moederstam op de entloot zouden kunnen overgaan of omgekeerd, 
maar waar een nauwkeurig onderzoek van de beschreven gevallen 
mogelijk was, gaf dit steeds het resultaat, dat men zich in zijn conclusies 
vergist had. 
Twee gevallen moeten hier nog iets meer in bizonderheden be- 
handeld worden. Vooreerst de zufectseuse chlorose; wanneer een tak 
van een bonte Abutilon geënt wordt op een groene variëteit, kan deze 
groene moederstam ook bont worden, d.w.z. de bontheid kan zich 
vertoonen bij die bladeren, die zich na de enting ontwikkelen. Deze 
bontheid is echter een ziekte, een chlorose, vermoedelijk verwant met 
de mozaïekziekte der tabak; de ziekte is infectieus, kan dus door enting 
van een bonten op een groenen tak worden overgebracht. Uitwendige 
omstandigheden, vooral het licht, oefenen een sterken invloed uit op 
de mate van optreden van de ziekte, zoodat zieke exemplaren zelfs genezen 
kunnen, wanneer men ze in het donker plaatst. Door het zaad wordt 
deze bontbladigheid niet overgeplant. 
De tweede schijnbare uitzondering zijndezoogenaamdeentbastaarden. 
Men kent voorbeelden daarvan bij den Gouden Regen en Purperen 
Regen, bij mispel en meidoorn en bij tomaat en zwarte nachtschade. 
Worden telkens twee van die planten op elkaar geënt (d.w.z. de twee, 
die nader verwant zijn), dan kan op de vergroeiingsplaats een knop 
