16 
een rij van cellen, die men Azemdrager noemt en die aan den top een 
min of meer bolvormig lichaampje draagt, den Kzemfkogel, zooals dit 
afgebeeld is in fg. 71. Daar heeft die kiemkogel zich reeds verder 
gedifferentieerd, zoodat men er al een tweetal zaadlobben aan kan 
onderscheiden, daartusschen ligt de knop, die tot het bebladerde stengeltje 
zal uitgroeien en die men met den naam p/wzmpje bestempelt, zoolang 
deze nog in het zaad besloten ligt. Tegenover het pluimpje ontwikkelt 
zich het worteltje, dat tot hoofdwortel van de plant zal worden. Bij de 
Eenzaadlobbigen gaat dit worteltje bij de kieming dadelijk te gronde; 
het wordt dan vervangen door een 
aantal bijwortels, die uit den voet 
van den stengel ontspruiten; hier is 
ir gd | verder natuurlijk maar een enkele 
zaadlob te vinden, die op den top 
van de kiem zit, terwijl het pluimpje 
zijdelings ontstaat. 
| Ondertusschen is ook de be- 
| vruchte kern van den embryozak in 
Ek | een deelingsstadium overgegaan; 
| de beide zoo ontstane kernen hebben 
Sas zich weer gedeeld en zoo zijn er 
langzamerhand 64 of 128 kernen in 
den kiemzak ontstaan. Hiertusschen 
vormen zich nu celwanden, zoodat 
de kiemzak gevuld wordt met een 
weefsel, dat den naam endosperm 
gekregen heeft en dat men ook in 
EEE fig. 71 vindt afgebeeld. 
Endosperm met kiem van een Tweezaadlobbige plant. 
e. endosperm; Ad. kiemdrager; &. kiem 2/ zaad- Bij de ontwikkeling van zaad- 
lobben; #, nucellus. 
knop tot zaad kan men nu ver- 
schillende gevallen onderscheiden, naar gelang van de mate, waarin 
de weefsels van den zaadknop nog in het zaad terug te vinden zijn. 
Het meest eenvoudige is wel dat, hetwelk men aantreft bij de peper 
en dat in overlangsche doorsnede is afgebeeld in fig. 72. Daar vindt 
men bij het rijpe zaad een zaadhuid, die ontstaan is uit de integumenten 
van den zaadknop, daarbinnen een perzsperm, dat niets anders is dan 
het uitgegroeide nucellusweefsel, waarvan de cellen zich met reserve- 
