die optreedt, wanneer de een of andere omstandigheid den invloed 
ondervindt van een groot aantal verschillende, onderling van elkaar 
onafhankelijke factoren en indien daarbij de gunstige en de ongunstige 
ongeveer tegen elkaar opwegen. 
Ten einde de zaak te vereenvoudigen, werden bij het boven- 
staande voorbeeld een aantal veronderstellingen gemaakt, die echter 
in de natuur wel nooit zoo zullen voorkomen; men behoort zich nu 
af te vragen, hoe de vorm der kromme verandert, wanneer de factoren 
meer in overeenstemming met de werkelijkheid worden gekozen. Dan 
kan gezegd worden, dat wanneer er meer gunstige dan ongunstige 
factoren zijn, of wanneer het omgekeerde het geval is, de kromme 
niet meer symmetrisch zal worden, maar scheef zal zijn en in vorm 
zal gelijken op die, welke in figuur 75 is afgebeeld. Er is dus aan 
den eenen kant een lange staart (in de figuur links). Denkt men zich 
nu echter eens, dat zulk een kromme 
experimenteel bepaald wordt, dan is 
er zeer veel kans, dat die staart niet 
opgemerkt wordt. Neemt men deze 
weg, dan ziet de kromme er bijna 
symmetrisch 
uit. Werkelijk 
geheel schee- 
Fig. 75. 
Scheeve waarschijnlijkheidskromme. 
ve krommen 
ontstaan daarentegen, wanneer de factoren, die invloed op den vorm 
uitoefenen, niet onafhankelijk van elkaar zijn. Het zou te ver in mathe- 
matische beschouwingen voeren, wanneer dit hier uiteengezet werd. 
S 14. 
Tot nu toe hebben wij ons nog slechts met theoretische be- 
schouwingen beziggehouden omtrent hetgeen men in de natuur zou 
kunnen aantreffende, wanneer de wvarzabr/tert van een of ander kenmerk 
van een plant wordt onderzocht. Het begrip variabiliteit wordt hier 
dan beperkt tot die veranderingen, die zooals reeds gezegd werd, een 
gevolg zijn van de inwerking van uitwendige omstandigheden en die men 
tegenwoordig samenvat onder den naam meodZficattes. Er is een andere 
vorm van variabiliteit, die een gevolg is van bastaardsplitsing en die 
later behandeld zal worden. Wil men deze uitsluiten, dan is er slechts 
