930 
voorschijn moest komen. Meer zal er hier niet van gezegd worden; er 
blijkt alleen nog duidelijker uit, dat de vorm van de kromme niets 
leeren kan omtrent de zuiverheid van het gebruikte proefmateriaal. 
Aan den anderen kant zal een variabiliteitskromme ons alleen dan iets 
kunnen leeren, wanneer men de zekerheid heeft, dat het planten- 
materiaal, waarmee men werkt, eenvormig is, een gemeenschappelijke 
afstamming heeft. 
Het zou geen nut hebben, hier uitvoeriger over deze proeven te 
handelen, de ruimte laat dit ook niet toe. Nu echter tegenwoordig in 
tal van verhandelingen, ook voor den praktischen planter bestemd, 
zoo dikwijls met allerlei variabiliteitskrommen gewerkt wordt, is het 
misschien goed er nog een te noemen, die men meer dan eens aantreft ; 
bedoeld wordt de meest extreem schuine kromme, de zoogenaamde 
halve kromme. In fg. 79 vindt men er een aangegeven voor het aantal 
bloembladen van 28r dotterbloemen (bloemen 
van Caltha palustris). Er werden namelijk geteld: 
o bloemen . . … … met 4 bloembladen 
223 5 Kn RSE 5 
45 5 TERS ele) 5 
6 55 EE De 5 
4 53 en Te ee Re "5 
3 5 A eN We) X 
ep EN et mn © ” 
Uit de cijfers laat zich gemakkelijk afleiden, 
dat bij het tellen van een grooter aantal bloemen 
er wellicht ook wel eens een voor den dag - 
S Ig. 79. 
zal komen met ro bloembladen; de mogelijkheid _variabiriteit van het aantal bloem- 
daartoe is in elk geval niet van te voren uitge- Plederen bi 281 dotterbloemen, 
sloten. Daarentegen schijnt het, alsof er in de organisatie van de bloem 
het een of ander te vinden is, dat de vorming van bloemen met 4 of 
minder bloembladeren onmogelijk maakt. 
Gn 
De invloed van uitwendige omstandigheden, meer bizonder van 
de voeding, is wel het beste duidelijk zichtbaar bij de zoogenaamde 
tusschenrassen; dit zijn rassen, waarvan de individuën zich al naar 
