De Voortplanting enz. 
Wanneer de hier genoemde eisch gesteld wordt, dan is het aan- 
tal afwijkingen, die men met zekerheid met den naam mutaties mag 
bestempelen, zeer gering. Wellicht is dit ook wel een gevolg van het 
verschijnsel, dat kleine afwijkingen te weinig in het oog vallen, zoodat 
alleen individuën, die in sterke mate van de ouders verschilden, als 
mutaties beschreven zijn. 
Het bekendste zijn natuurlijk de mutaties bij de Teunisbloemen, 
meer bizonder bij de Oeno- 
thera Lamarckiana, waarbij 
onze landgenoot Huco DE 
Vries het verschijnsel van 
het muteeren het eerst be- 
schreef, en wel bijeen aantal 
verwilderde exemplaren op 
een veld bij 's Graveland, 
of bij de afstammelingen 
daarvan in den Amster- 
damschen Hortus Botani- 
cus gekweekt. Dat hierbij 
de noodige voorzorgen 
genomen werden tegen 
eventuëele niet gewenschte 
kruisbestuiving behoeft wel 
nauwelijks gezegd te 
worden. 
In de genoemde kul- 
turen traden van tijd tot 
tijd individuën op met af- 
wijkende eigenschappenen 
de meeste van deze konden 
Fig. Sr. Oenothera Lamarckiana. 
verder gekweekt worden, 
d.w.z. er konden nakomelingen gewonnen worden, die gedurende een 
aantal jaren op hun erfelijke eigenschappen werden onderzocht. Het 
bleek nu dat met een enkele uitzondering, al deze vormen zaadvast 
zijn, bij uitzaaiing afstammelingen leveren, die de eigenschappen van 
den eersten mutant volkomen herhalen. Zekerheid daaromtrent kon 
verkregen worden bij al die vormen, waar zelfbestuiving mogelijk was. 
