Voortplanting enz. 
Bastaardeering. 
NA 
Tot nu toe werd gehandeld over de erfelijkheid van planten bij 
vegetatieve vermenigvuldiging of bij zelfbestuiving, zoodat er steeds 
sprake was van de erfelijkheid van een enkel individu. 
Thans komt de vraag aan de orde, hoe het gesteld is met de 
erfelijkheid bij de groote meerderheid van de gewassen, waar kruis- 
bestuiving wordt aangetroffen, waar dus twee individuën s:menwerken 
om een nieuwe plant te verkrijgen. Hoe zijn daar de eigenschappen 
van vader- en moederplant in het jonge individu en in de verdere 
nakomelingschap aanwezig ? 
Om een antwoord op deze vraag te verkrijgen, heeft men planten 
met elkaar gekruist, die duidelijke punten van verschil vertoonden, 
zoodat het gemakkelijk was, de eigenschappen van den vader en die 
van de moeder in de nakomelingen te herkennen, wanneer die daarin 
zichtbaar waren. Met andere woorden, men heeft gekruist planten, die 
tot verschillende soorten of rassen behoorden en op die wijze verkregen 
zoogenaamde bastaarden of hybriden. 
Voorop gesteld moet worden, dat een dergelijke kruising alleen 
mogelijk is tusschen verwante soorten en dat alleen in zeer zeldzame 
gevallen, b.v. bij enkele Orchideae of tusschen tarwe en rogge, bastaarden 
gemaakt zijn van planten, die tot verschillende geslachten gerekend 
worden. Verder, dat er een aantal bastaarden verkregen zijn, die steriel 
bleken te zijn, die dus langs geslachtelijken weg geen nakomelingen 
voortbrachten. Zulke bastaarden kunnen omtrent de wetten der erfelijkheid 
gewoonlijk niet veel leeren, maar in de praktijk zijn zij somtijds toch 
van groot belang, wanneer men ze namelijk langs vegetatieven weg 
kan vermenigvuldigen. Vermoedelijk is het Cheribonriet een dergelijke 
