d44 
Wanneer men nu die rose bastaardbloemen met elkaar bestuift 
en het zoo verkregen zaad uitzaait, blijkt, dat in de F9 optreden planten, 
die ook weer bastaardnatuur bezitten, dus rose bloemen hebben, maar 
daarnevens planten met zuiver roode bloemen en andere met zuiver 
witte bloemen, die dus phaenotypisch gelijk zijn aan de beide P- 
vormen. Uit de volgende generatie blijkt, dat zij er ook genotypisch 
aan gelijk zijn. 
Wanneer men namelijk de roode bloemen van de Fy generatie 
met elkaar bestuift, krijgt men daaruit een Fz-generatie met zuiver 
roode bloemen en dit blijft zoo in alle volgende generaties. Wanneer 
men de witte bloemen van de Fy-generatie met elkaar bestuift, komen 
er in de F3 alleen planten met witte bloemen en ook dit verandert 
niet in volgende generaties. Met andere woorden, de roode en witte 
bloemen in de F3 zijn in elk opzicht gelijk aan de stamvormen, waarvan 
men is uitgegaan. De rose bloemen van de Fz-generatie splitsen precies 
op dezelfde wijze als die van de F), zoodat men in de F3 ook weer 
rose- rood- en witbloemige planten daaruit ziet ontstaan. 
Het is nu zeer belangrijk een telling uit te voeren van de ver- 
schillende planten, die men ziet optreden. In de F, is dit natuurlijk 
onnoodig, daar alle individuën aan elkaar gelijk zijn, maar in de Fy 
vindt men steeds een constante verhouding, mits men maar groote 
aantallen telt; men vindt dan namelijk 25 0%) roodbloemige, 25 0/5 
witbloemige en 5so0/, planten met rose bloemen. In de F3 splitsen deze 
rose bloemen weer in de verhouding r rood, 2 rose, 1 wit en dit 
herhaalt zich in opvolgende generaties. Men kan dit alles nu in het 
volgende schema weergeven: 
B Rood Wit 
F, Rose 
EE 
Fy 25 0/, Rood 50 0/, Rose 25 0/, Wit 
| ne | 
F3 Rood Rood Rose Wit Wit 
| | BN nes | | 
B, Rood Rood Rood Rose Wit Wit Wit 
| | ree | | 
enz, Enz, enz. enz. ENZ, Enz. enz. 
