358 
zij wel aanwezig te zijn; wanneer zij echter wegvallen, blijft er over 
1 GG tegen 2 Gg, hetgeen waargenomen werd. Dat deze opvatting 
juist is, blijkt ten overvloede bij kruising van aurea met zuiver groene 
planten. Er moeten dan voor den dag komen 50% GG en 5o % Ge, 
dus de helft zuiver groen en de helft aurea-planten; dit werd inderdaad 
gevonden. In het algemeen moet rekening gehouden worden met de 
mogelijkheid, dat sommige combinaties van factoren niet levensvatbaar 
zijn en dit kan zich ook al vroeger uiten, zoodat b.v. ook het zaad 
niet tot rijpheid komt. In den laatsten tijd zijn gevallen hiervan ontdekt 
en het is mogelijk, dat een aantal schijnbare uitzonderingen van de 
wetten van MEeNpeL op deze wijze verklaard zullen worden. 
Een tweede voorbeeld, dat principieel nog belangrijker is, heeft 
betrekking op kruisingen bij tarwe; gekruist werden een tarwesoort 
met roode en een andere met witte zaden. De FF, gaf planten, die 
roodzadig waren, ofschoon iets lichter van kleur dan de vader; in de 
Fy-generatie waren ook alle zaden rood gekleurd maar in allerlei 
graden van kleur, zoodat zij vrij wel gerangschikt konden worden 
volgens de gewone variabiliteitskromme. Slechts in de nakomelingschap 
van een van de Fj-planten werd een witzadig individu gevonden; dit 
en de analyse van de Fz-generatie leverde de oplossing van het 
raadsel. 
De beide tarwerassen onderscheiden zich namelijk door drie paar 
antagonistische eigenschappen, die hier met de letters R r,‚ S sen Tt 
zullen worden aangeduid. Is hetzij R of S, of eindelijk T aanwezig, dan 
is het zaad roodgekleurd; komen er meer van deze factoren samen, 
dan wordt de roode kleur meer intensief. Gekruist werd nu RRSSTT 
dus roodzadig met rrsstt, witzadig; de HF) was RrSsTt, terwijl er 8 
verschillende categoriën van gameten mogelijk waren RST, RSt, RsT, 
rST, Rst, rSt, rsT, rst. Deze gaven te zamen 64 combinaties en 
slechts een van deze is rrsstt, dus wit, alle andere moeten gekleurd 
zijn, maar in verschillende mate. De kans op het zien optreden van 
die ééne witte in de Fy-generatie is dus zeer klein; alleen wanneer 
met een groot aantal individuën gewerkt wordt, is er kans, dat men 
die voor den dag zal zien komen. 
Wanneer men de kleur wit o noemt en de verschillende tinten 
rood aanduidt met de cijfers 1—6, dan geeft elk van de factoren R, 
S en T, wanneer die homozygotisch aanwezig is, een kleur 2, is die 
