ALGEMEENE PLANTENZIEKTELEEER. 
Het leven van de parasieten en hare voedsterplanten 
en de op de kennis daarvan gebaseerde bestrijdingsmethoden. 
Het leven van parasitische schimmels en bacteriën. 
Alvorens nader op het leven van de parasitische schimmels en 
bacteriën in te gaan, is het noodig een kort begrip te geven van de 
vormen dezer organismen. 
Schimmels bestaan uit draden, die het zoogenaamde mycelium of 
zwamweefsel, vormen. Deze draden zijn door dwarswanden verdeeld 
(gesepteerd) en dus uit cellen opgebouwd, terwijl bij een enkele groep 
de dwarswanden ontbreken. Deze draden kunnen zich nu dooreen 
vlechten, zoodat er een min of meer vast weefsel ontstaat. In structuur 
wijkt zulk een „onecht” weefsel sterk af van het weefsel der hoogere 
planten, want het bestaat uit niet anders dan de in cellen verdeelde 
draden, die zich hoogstens met een dun huidje kunnen omgeven. Er 
ontstaan dan zoogenaamde sklerotien, kleine bruine of zwarte 
lichaampjes van allerlei vorm, die tegen droogte en koude bestand zijn 
en een ruststadium van de zwam voorstellen. 
lets meer samengesteld zijn de voortplantingsorganen, die met 
zeer verschillende hulsels kunnen zijn bekleed. 
Het meest algemeen is de ongeslachtelijke voortplanting van de 
schimmels, waarbij een draad aan den top of in het midden (intercalaar) 
een cel afsnoert, die in staat is te kiemen en weer mycelium te leveren. 
Daar wij later de levensgeschiedenis van een aantal parasieten uitvoerig 
zullen behandelen, is het gewenscht hier enkele termen, die op de voort- 
plantingsorganen der schimmels betrekking hebben, nader te verklaren. 
Wanneer een schimmeldraad, ook wel hyphe genoemd, aan zijn 
einde een cel afsnoert, die een min of meer afgeronden vorm heeft, 
dan noemt men deze conidië. Deze conidiën worden soms een- 
voudig door een draad afgesnoerd ; soms zijn het echter op een bepaalde 
wijze vertakte draden, die de conidiën voortbrengen en die dan 
conidiëndragers genoemd worden. 
