3171 Plantenziekten en hare bestrijding. 
In de menschelijke en dierlijke pathologie spelen de bacteriën 
de hoofdrol, daar komen veel minder schimmels dan bacteriën voor 
als veroorzakers van epidemische ziekten. Bij planten is dit omgekeerd. 
Men heeft lang gemeend, dat er geen door bacteriën veroorzaakte 
plantenziekten bestonden. Er zijn zelfs nu nog stijfhoofden, die er niet 
aan gelooven, omdat zij meenen, dat bacteriën geen onverwonde planten 
kunnen binnen dringen. Wij zullen later zien, dat dit wel het geval kan 
zijn. Er komen ook telkens meer bacteriëele plantenziekten voor den 
dag, hoewel de schimmelziekten de overhand blijven houden. Hoe 
dit nu komt is niet volkomen duidelijk. Het is mogelijk, dat de reactie 
van den gastheer de schuld heeft. Schimmels leven namelijk graag op 
een zuren bodem, terwijl bacteriën in den regel aan een alkalisch 
reageerend substraat de voorkeur geven. Nu reageeren planten meestal 
zuur, terwijl dierlijke weefsels alkalisch zijn. De voorkeur van schimmels 
voor planten zou dus met het zure substraat kunnen samenhangen. 
Gaan wij eerst het leven der schimmels meer in bijzonderheden na. 
Het mycelium, het vegetatieve deel dus der schimmels, verbreidt 
zich uiterst snel en gemakkelijk niet alleen op, doch ook door planten- 
deelen heen. Er zijn schimmels, die hoofdzakelijk buiten op planten- 
deelen leven en slechts met zeer korte draadjes in de opperhuid der 
voedsterplant doordringen; anderen daarentegen leven voornamelijk 
binnen in de plant. Hoewel de eerste minder schadelijk lijken, kunnen zij 
toch bij nadere beschouwing veel kwaad aan de planten berokkenen. 
De korte hyphen, die zij naar binnen zenden en die tot een zuigorgaan 
zijn omgevormd, onttrekken het voedsel aan de plant, terwijl bovendien 
het dichte mycelium bladeren en stengels zoo kan omspinnen en daarbij 
de huidmondjes afsluiten, dat deze organen onder de dikke laag 
verstikken. Het zijn voornamelijk de echte meeldauwzwammen, die planten 
met zulk een wit vilt kunnen omkleeden. Tropenbewoners zijn onder 
deze zwammen zeldzaam. 
In vele opzichten anders leven de zwammen, die binnen in de 
voedsterplant haar weg banen. Hieronder vinden wij er, die beginnen met 
buiten tegen de opperhuid kleine bosjes van korte draden te vormen 
(men zou deze hechtschijfjes kunnen noemen), waaruit de draden in de 
opperhuid doordringen en zich verbreiden door de intercellulaire holten 
van het blad. Anderen vormen zuigorgaantjes, zoogenaamde haustoriën 
in de cellen, waardoor zij den inhoud ervan uitzuigen. Wij vinden ze bij 
