386 
leggen van fijne wordels schade blijken te doen, daar zij zich alleen 
met rottende plantendeelen voeden. 
Op een andere manier dan de knagers, zijn de zuigende insecten 
schadelijk voor onze gewassen. In plaats van de plantendeelen af- of 
uit te vreten, zuigen zij ze uit. Ze zijn daartoe voorzien van zuigende 
monddeelen, meestal tot een zuiger verlengde kaken, die zij in de 
planten vastboren. Zij zijn aangewezen op vloeibaar voedsel en ont- 
trekken aan de plant haar sappen. Op deze wijze ontstaan er uitge- 
droogde plekken; bovendien wordt de circulatie van sappen gestoord. 
De meest bekende onder de zuigers zijn de luizen en wel de blad- 
en schildluizen, die soms bij duizenden bladen, takken en wortels 
bezetten. Vooral op jonge, weeke deelen hebben zij het gemunt. Ook 
de verwante wantsen, waartoe de Helopeltissoorten behooren, kunnen 
door het aanzuigen van plantendeelen aanzienlijke schade veroorzaken. 
Evenals er bij de schimmels een groot aantal soorten zijn, die 
plantendeelen tot rotting brengen en ten slotte totaal vernielen, terwijl 
andere slechts een prikkel uitoefenen, waarop de plant reageert met 
het vormen van abnormaal weefsel, is dit het geval bij de insecten. 
Ja, de groep van hen die zulke plantenhypertrophiën (in 
gallen” genoemd) veroorzaken, is veel grooter 
het algemeen „go 
dan bij de schimmels. 
Onder de insecten vinden wij een groot aantal gal- 
vormers. Hoewel de gallen tot nog toe niet van groote 
economische beteekenis zijn gebleken in de tropen, zijn 
deze vormingen interessant genoeg om er even bij stil te 
staan. De duizenden galvormers, die er bestaan, vormen alle 
zeer uiteenloopende gallen; aan elke gal kan men de insecten- 
soort bepalen, die er in huist. Nu ontstaan er door het 
zuigen van luizen dikwijls gallen; zelfs kunnen er vrij ge- 
compliceerde galvormingen worden aangetroffen, te wijten 
aan een prikkelend secreet van haar spreekselklieren. Veel 
fraaier samengestelde gallen ontstaan echter onder invloed 
van galwespen en bladwespen. Deze insecten zijn voorzien 
van een legboor, welke zij in jonge groeiende plantendeelen 
boren en waardoor zij haar eieren binnen in de plant brengen. Fig. 93. 
7 paie ES 4 .. Eje Galmijt van 
Van de daaruit komende larve schijnt een sterke ‚adsen 
prikkel uit te gaan, die het omliggende weefseltotsterken (sterk vergroot). 
