992 
het laatst de infectie even sterk als bij de voedsterplant, waarvan men 
uitgegaan is. 
lets gecompliceerder is de kwestie bij de graanroesten. De roest- 
zwam van granen, Puccinia graminis, laat zich direct overbrengen van 
tarwe op gerst of van tarwe op rogge, echter niet van tarwe op haver. 
Nu is er toch een mogelijkheid om de tarweroest van de tarwe op 
haver te laten infecteeren, maar daarvoor moet de zwam eerst eenigen 
tijd op gerst geleefd hebben. Het roestras van tarwe moet dus eerst 
op gerst veranderingen ondergaan, waardoor het geschikt wordt om 
haver te infecteeren. Bij deze overbrengingen heeft men wel eenige 
anatomische veranderingen gezien. Beschouwt men naast elkaar een 
ras van tarwe en van gerst, dan blijken de gersteroestsporen aan- 
merkelijk grooter te zijn. Brengt men nu het tarweras op gerst over, 
dan ziet men dat daarop, althans wanneer het tarweras gedurende 
eenige generaties op gerst is gekweekt, grootere sporen ontstaan, die 
dus meer aan het oorspronkelijke gersteras nabij komen. 
Ook onder de dierlijke parasieten zijn onder bepaalde groepen 
biologische rassen van een soort waargenomen. Bij de aaltjes vindt 
men er talrijke voorbeelden van. Op rogge, klaver en haver komen 
dezelfde aaltjes voor. Zaait men echter op een veld, waar haver 
gestaan heeft, klaver, of nog sterker, zaait men de klaver onder de 
haver door, dan kunnen de haverplanten sterk door den Tylenchus 
devastatrix beschadigd worden, terwijl de klaver vrij blijft of slechts 
zeer zwak aangetast wordt. Ook bij deze dieren heeft men weer waar- 
genomen, dat zij zich aan een andere voedsterplant kunnen wennen; 
langzamerhand kunnen zij van het eene gewas op het andere overgaan. 
Bij luizen en wantsen geeft men eveneens dergelijke vragen 
bestudeerd, doch in het algemeen is men er daar nog minder diep op 
ingegaan. 
Deze kwesties hebben natuurlijk min of meer practisch belang. 
Het geldt hier de vraag of men in de nabijheid van een ziek gewas, 
planten kan telen, die onder dezelfde parasiet lijden. Wanneer er sterk 
gespecialiseerde rassen van een parasiet voorkomen, is het gevaar, 
althans in den aanvang, niet zeer groot. Men vergete nooit, dat 
parasieten, zoowel van dierlijken als van plantaardigen oorsprong aan 
een nieuwen gastheer kunnen wennen. 
Op welke eigenschappen van de plant berust nu het feit, dat 
