395 
parasiet overwint. In het algemeen ziet men dan ook, dat sterke groeiers 
beter bestand zijn tegen aanvallen van allerlei parasieten, dan langzame 
groeiers. Maar ook hier moet men bekennen, dat er sterksprekende 
gevallen van het tegenovergestelde voorkomen. Zoo weet men, dat 
krachtig groeiende rozen zeer vatbaar zijn voor den echten meeldauw. 
De verklaringen van de immuniteit zijn niet zoo eenvoudig. 
Wij weten er eigenlijk tot nog toe niets van en zoolang men niet 
weet op welke eigenschappen de onvatbaarheid van een plantensoort 
tegenover een bepaalde ziekte berust, is het kweeken van immune 
variëteiten nog een tasten in den blinde. 
Men kan zich voorstellen, dat de immuniteit op een bepaalde 
anatomische structuur zou berusten. Het ligt voor de hand te denken, 
dat planten, die een zeer stevige opperhuid hebben of een schors, die 
weinig aan barsten onderhevig is, minder gemakkelijk door parasieten 
worden doorboord. Evenzoo zouden deze door bepaalde stoffen, b.v. 
kiezelzuur of een bijzonder dikke kurklaag in de opperhuid tegen- 
gehouden kunnen worden Eindelijk zou de chemische samenstelling 
van het celvocht, dat in meerdere of mindere mate zuur kan reageeren, 
oorzaak kunnen zijn, dat een bepaalde parasiet er niet op zou kunnen 
groeien. Het is bij menschen en dieren bekend, dat er stoffen in het 
bloed voorkomen, die de door bacteriën afgescheiden giftstoffen neu- 
traliseeren. Zoo zouden ook de plantensappen de giftige werking van 
afscheidingsproducten van schimmels of bacteriën kunnen opheffen. 
Met zekerheid weet men van de waarde van dergelijke eigen- 
schappen niets, het zijn alles veronderstellingen. 
De voorbeelden van absolute immuniteit van variëteiten tegen een 
bepaalde ziekte, zijn slechts enkele. Het meest sprekende voorbeeld 
zijn zeker wel die rietvariëteiten, die onvatbaar zijn voor serehziekte, 
en waarover bij de verhandeling over de suiker een en ander mede- 
gedeeld wordt. Waarop die onvatbaarheid berust, weet men weer niet, 
Meestal ziet men, dat een nieuwe variëteit die als „immuun” 
gelanceerd wordt, na eenige jaren sterk door de parasiet aangetast 
wordt. De parasieten passen zich aan de nieuwe variëteiten aan. Zoo 
is de Liberia-kofhe hoe langer hoe meer van de Hemileia gaan lijden, 
terwijl zij in het begin van de aanplanting op Java, veel resistenter 
was dan de Java-koffie. In Nederland weet men, dat nieuwe aardappel 
variëteiten, die weinig van de aardappelziekte te lijden hebben, na 
