404 
door het verzamelen van de afgevallen bladen. Het spreekt van zelf, 
dat de zieke organen dan vernietigd moeten worden door verbranding. 
In Europa vernietigt men geregeld de bladeren met het zwarte rot van 
den wijnstok op die wijze, terwijl men tegenwoordig bij het bestrijden 
van den kruisbessenmeeldauw van de zieke planten takje voor takje 
wegsnijdt en verbrandt. Wanneer men er vroeg bij is, gelukt het 
op die wijze wel den voortgang van de ziekte tot staan te brengen. 
Hetzelfde, nl. het uitsnijden van een geïnfecteerd gedeelte, geschiedt 
ook bij kankerziekten van boomen. Kankerplekken op cacaoboomen 
kan men op deze wijze uitsnijden. Er moet echter aan toegevoegd worden, 
dat men de zoo ontstane wonden met een desinfecteerend middel moet 
insmeren, ten eerste om eventueel nog aanwezige resten van de parasiet te 
dooden, ten tweede om de wond tot nieuwen krachtigen groei te 
prikkelen. Bij het bestrijken van wonden met teer, of nog meer met 
carbolineum, wordt de oude schors in de omgeving afgeworpen en 
zoowel hout als schors ontwikkelen zich krachtig en gezond, zoodat zij veel 
sneller overgroeid zijn dan wanneer zij aan zichzelf overgelaten worden. 
Oude stompen van afgehakte boomen zijn dikwijls broeinesten 
van allerlei kwaad. Het zijn de plaatsen, waar wortelschimmels in het 
leven worden gehouden, waar allerlei insecten hare eieren leggen of 
waarin zij verpoppen. Legt men dan in de buurt nieuwe aanplantingen 
aan, dan zijn de parasieten spoedig aanwezig en beginnen haar aanval. 
Het is het eenvoudigst de stompen af te branden. 
Waar men bij plantaardige ziekten de aangetaste deelen moet 
vernietigen, kan men, in geval van dierlijke parasieten, deze zelve 
wegvangen. 
Het verzamelen van schadelijke insecten is een werk, dat in de 
tropen gemakkelijk door de inlandsche bevolking gedaan kan worden. 
Niet alleen beschikt men in onze koloniën over veel meer werkkrachten 
in de ondernemingen, dan in den Europeeschen landbouw, doch de 
Javaansche bevolking is uiterst vertrouwd met dieren en weet deze 
zeer gemakkelijk in hun schuilplaatsen te vinden. Zoo zijn in de 
Vorstenlandsche tabakcultures de „rupsenkinderen” algemeen bekend. 
Hier zijn het de kinderen, die van de jonge tabak de rupsen weg- 
zoeken (ook in de Europeesche bietencultuur kent men „rupsenkinderen’’). 
In Deli, waar men niet over deze arbeidskrachten beschikt, moet men 
daarentegen de rupsen met chemische middelen bestrijden. Thee, cacao, 
