110 
waardoor later de plantenwortels vergiftigd zouden kunnen worden. 
Fungiciden en insecticiden moeten dus, zooals boven reeds gezegd 
werd, zeer verschillende eigenschappen bezitten. Wanneer een zwam 
eenmaal in een plant binnengedrongen is en daarbinnen het weefsel 
verwoest, dan zal het besproeien van de zieke gedeelten buiten op de 
plant weinig effect meer hebben. Men moet dus tegen zwammen spuiten, 
als preventief middel, wanneer de kiemen daarvan op de plant aanwezig 
zijn, doch voordat de ziekte zichtbaar is. Doet men het, wanneer de 
zwam zich reeds sterk ontwikkeld heeft, dan helpt het niet meer. Men 
kan in sommige gevallen wachten, tot men een enkele aangetaste plant 
ziet, doch in vele gevallen is ook dan de zwam moeilijk meer te stuiten. 
Met insecticiden is het echter anders. Met die middelen behandelt 
men de planten, wanneer de dieren zich daarop voordoen, omdat het 
er in vele gevallen om te doen is de dieren zelve te raken. In enkele 
gevallen gaat het echter om dieren, welker voedsel men vergiftigen 
wil en dan kan men, wanneer men een aanval van zulke dieren verwacht, 
de middelen van te voren toepassen. Het voedsel wordt dan den dieren 
vergiftigd voorgezet, zoodat zij, óf het niet aanraken, óf dadelijk na 
het gebruik sterven. 
Het spreekt van zelve, dat men, om de verschillende geneesmiddelen 
goed toe te passen, volkomen op de hoogte moet zijn van den levensloop 
van een parasiet; om een zwam te bestrijden, moet men weten, wanneer 
haar sporen kiemen, wanneer zij het eerst zichtbaar wordt, of waar zij 
haar rusttoestand doormaakt en in welk ontwikkelingsstadium men haar 
het best aangrijpt. Hetzelfde geldt voor de dierlijke parasieten ; zoolang 
men de ontwikkeling niet kent, blijft de bestrijding onzeker. En zijn 
eenmaal de recepten voor de behandeling door deskundigen grondig 
uitgewerkt, dan moeten zij nog met veel verstand en overleg toegepast 
worden, want het besproeien van planten tegen ziekten zonder oordeel 
kundig beleid zal meer teleurstelling dan voordeel brengen. 
IL. FUNGICIDEN. 
Koperverbindingen. De ontdekking van de fungicide 
eigenschappen van koperverbindingen berust op een toeval. In het 
Zuiden van Frankrijk bestreken de wijnbouwers de wijnstokken, die 
langs den rand van hunne bezittingen stonden, met een oplossing van 
kopervitriool en kalk om de bessen een giftig uiterlijk te geven en 
