Bestrijding van parasieten door haar 
natuurlijke vijanden. 
In het hoofdstuk over immuniteit is besproken hoe zich parasieten 
gedragen, wanneer zij in andere landen worden overgebracht. Wij 
hebben daar gezien, dat zij na overbrenging zich dikwijls onrustbarend 
sterk ontwikkelen. Het kan zijn, dat dit ligt aan de verschillende varië- 
teiten van voedsterplanten, die niet tegen de parasieten bestand zijn, 
maar het kan ook wezen, dat de overgebrachte parasieten in de nieuwe 
streek geen vijanden vinden, die haar op haar beurt verdelgen. 
De onbeperkte ontwikkeling van alle mogelijke planten- en dier- 
soorten wordt beteugeld door andere organismen, die op haar parasi- 
teeren. Niet alleen onze cultuurplanten, maar ook haar vijanden vallen 
daaronder. 
Nu weet men van de vijanden van de schadelijke schimmels en 
bacteriën weinig af. Men heeft op de zwam van den kruisbessenmeel- 
dauw wel eens een andere schimmel aangetroffen, die op haar parasi- 
teerde; men weet ook, dat insecten wel eens zwamsporen eten, maar 
onze kennis dienaangaande is nog in het allereerste begin, zoodat er 
nog geen sprake van is geweest er practisch nut van te trekken. 
Anders is het echter met de vijanden van de dierlijke parasieten gesteld. 
De insecten hebben onder hun eigen klasse talrijke vijanden, en 
men is er in enkele landen sinds jaren mee bezig parasieten en ver- 
delgers van schadelijke insecten in het groot te kweeken en los te 
laten, in de hoop op die manier uitgebreide insectenplagen te beperken. 
Die vijanden zijn van verschillenden aard. 
Het zijn insecten, die andere insecten vreten, dus woofinsecten, 
die van dierlijk voedsel leven, zooals keverlarven en volwassen kevers, 
sprinkhanen, gaasvliegen. 
Van grooter belang nog zijn de insecten, die op andere insecten 
parasiteeren en welker bestaan dus van de aanwezigheid van bepaalde 
