442 
Eveneens tot de „onvolkomen zwammen” behoort de schimmel 
van het Rood suot, Colletotrichum falcatum. Went, die zooals 
de vorige, tot de wondparasieten van het suikerriet mag worden 
gerekend. De rietstengels vertoonen binnen in een helderroode ver- 
kleuring met witte vlekken in het midden, terwijl de stengelperipherie 
onaangetast blijft. In de witte vlekken vindt men de schimmeldraden, 
terwijl de daaromheen gelegen roode plekken een verkleuring en 
verandering van het weefsel toonen, als gevolg van een vergiftiging 
door de zwam. 
Het zwamweefsel in de witte vlekken vormt chlamydosporen, 
terwijl zich, als men een rietstengel doorsnijdt en uit laat drogen, zich 
conidiën vormen, die tusschen stijve, zwarte haren zijn geplaatst. Om 
deze beide ziekten te bestrijden wordt de bibit aan de sneevlakte met 
kopervitriool of teer behandeld. 
Er blijft nog een groep van onvolkomen bekende schimmels 
over, die allen hierin overeenkomen dat zij sklerotiën vormen. In de 
gematigde luchtstreken is het in de meeste gevallen bekend, dat zij 
tot de Ascomyceten behooren. Van de twee soorten, die in Nederlandsch- 
Indië als schadelijk bekend zijn weten wij niets af. Wij kennen niet 
eens een conidiënvorm. Van één is het zelfs waarschijnlijk, dat zij tot 
de volgende groep (Basidiomyceten) behoort. 
De S&terotiën-swammen blijven dus in tijden van droogte, of als 
de voedsterplanten ontbreken, als kleine sklerotiën achter. Bij de 
djamoer oepas van het suikerriet, vinden wij deze op de 
bladen. De schimmeldraden, die het blad aantasten, doen hierop typische, 
scherp omschreven, uitgebreide vlekken ontstaan. De sklerotiën van 
het zuur rot, die aan de bladscheeden van het riet te vinden zijn, zijn 
oranje van kleur. De aangetaste deelen verspreiden een eigenaardigen 
zuren geur. Sclerotium Rolfsii, die plantenziekten van talrijke 
gewassen vormt, zal waarschijnlijk tot de Hymenomyceten gerekend 
moeten worden, omdat het mycelium typische gespcellen vormt en ook 
de geur van de zwam volkomen identiek is aan dien van de myceliën 
van onze hoedchampignons. Het veervormig uitgebreide mycelium en 
de typische kleine bruine sklerotiën vindt men aan den wortelhals als 
oorzaak van het verwelken en afsterven van tabaksplanten, tomaten, 
vanielje, allerlei Leguminosen, een groot aantal sierplanten, terwijl ook 
het roodrot van het suikerriet aan dezelfde schimmel zijn ontstaan 
