Plagen door dierlijke parasieten veroorzaakt. 
1. INSECTEN. 
Kevers of Coleopteren. Kevers zijn kenbaar aan de schildvormige 
voorste vleugels. De larven zijn rolronde, lichtgekleurde dieren, die 
meestal 3 paar borstpooten hebben, of soms ook pootloos zijn. Onder 
de kevers zijn het hout- en schorsboorders, schorskevers, bladvreters 
en oerets of engerlingen, die in den grond leven, welke als planten- 
beschadigers optreden. 
In het algemeen zijn boorders, die het harde kernhout aantasten, 
kevers en hun larven, terwijl daar, waar zachtere mergdeelen verwerkt 
worden, vlinderlarven de schuldigen zijn (rijst, riet). Zoo de laatsten 
al in het hout voorkomen, dan leven zij niet in den hoofdstam (tenzij 
deze zeer jong is), maar in de zijtakken (Zeuzera boorder.) Ook voor 
de keverboorders bestaat de bestrijding in het vernietigen zoowel van 
volwassen dieren, als van larven. 
In de Europeesche cultures is gedurig groote schade in de houtige 
gewassen aan boorderkevers te wijten: nog grooter is echter hun 
beteekenis voor de tropische cultures. Op cacao zijn het voornamelijk 
de Glenea, Monohammus en Pelargoderus boorders, die alle 
uitvoeriger in het hoofdstuk over cacao behandeld worden. Allen behooren 
tot de familie der boktorren. Hetzelfde kan gezegd worden van de 
voornaamste Ficusboorders; soorten van Batocera, Epepeotes en 
Dihammus leven als larven in de stammen, terwijl de snuitkever 
(Aclees) de takken bewoont. Het is gebleken, dat de boorderwijfjes 
het liefst haar eieren in geveld hout en stamstompen leggen, zoodat 
deze als de broeinesten moeten beschouwd worden. In den Oostmoesson 
maken de boorders een droogteslaap door: zij verpoppen en komen 
spoedig uit na de eerste regens. Dan moeten de volwassen dieren in 
grooten getale gevangen worden. 
Door afgekapt hout als vangplant te gebruiken en op den juisten 
